7.00 ακριβώς κάτι συνέβαινε στο 2ο όροφο του ΟΠΑ… Κινητοποίηση, κόσμος… Δεν ήταν φυσικά τίποτε καινούριο ή παράξενο, ήταν το κλασσικό πια meeting των Αθηναίων ρητόρων! Γράφοντας, λοιπόν τον αριθμό 2 δίπλα από τις συναντήσεις μας και μετρώντας αντίστροφα μέχρι το Σαββατοκύριακο 28- 29 Νοεμβρίου που θα πραγματοποιηθεί το πρωτάθλημά μας (αλλά για σασπένς περισσότερα γι’ αυτό θα σας πω σε άλλη ανάρτηση) μαζευτήκαμε έξω από την Α21… για να καταλήξουμε τελικά στην Α22 μια και αυτονομιστής καθηγητής δάκτυλος σκοτεινών δυνάμεων έκανε ακόμα μάθημα στην αγαπημένη αίθουσα του Ομίλου! Το κοινό ήταν πολυπληθές και το θέμα του κεντρικού κριτή γι’ αυτή την Τετάρτη, Κώστα Σερδάρη, καυτό, οπότε χωριστήκαμε σε δύο αίθουσες και χωρίς καμιά καθυστέρηση αρχίσαμε να ακονίζουμε τα «σπαθιά» του λόγου μας προετοιμαζόμενοι για δυνατές ρητορικές συγκινήσεις. Μετά από ένα ολόκληρο καλοκαίρι σιωπής και… καλοσύνης, με συγκίνηση, υπερηφάνεια και πολλήήήήήή καλοπροαίρετη κακία σας παρουσιάζω τα παραλειπόμενα της προηγούμενης Τετάρτης, για την αίθουσα Α22 στην οποία βρισκόμουν εγώ και… θήτευσα και ως ομιλήτρια! Μην ανησυχείτε όμως, στην άλλη αίθουσα η πράκτορας Έλενα έκανε κι αυτή το ρεπορτάζ της που θα παραθέσουμε στη συνέχεια… Έτοιμοι;
Α22 με το σύνθημα «Πανιωνάρα» ανεξίτηλο στον πίνακα, κριτές το φοβερό, πανέμορφο, πανύψηλο, τετραπέρατο, αυτόν που θέλουν οι γυναίκες Κώστα Σερδάρη και δίπλα του το κορίτσι με τη στεντόρεια φωνή- ψίθυρο, τη μοναδική, σαγηνευτική, πλανεύτρα, θεά του marketing Δήμητρα Δουμά (να πως κερδίζεις τους κριτές…)Θέμα; «Η Βουλή πιστεύει ότι οι μετανάστες πρέπει να έχουν δικαίωμα ψήφου.»
Την αρχή έκανε για την πρώτη Κυβέρνηση η υποφαινόμενη… Αντικειμενικά, πάντα, θα έλεγα πως ήμουν καταπληκτική, μίλησα πριν το χρονόμετρο αρχίσει και αφού σταμάτησε και είπα πέραν των άλλων ότι στην αρχαία Αθήνα γινόταν το κυνήγι των Ειλώτων… χμ.. Ο καθηγητής μου της Ιστορίας με πληρώνει από κείνη τη στιγμή να μην αποκαλύψω το όνομά του…! Τα άλλα μου μαργαριτάρια παρακαλούνται να βγάλουν στη φόρα οι συνάδελφοι.
Άλλα πραγματικά για να χω και ΄γω κάτι να γράψω, δούλεψε αυτός ο τιτάνας της Ρητορικής, ο Φανούριος Κρυστάλλης που από δω και πέρα θα καλείται «ο πάρτα όλα» του debate. Σε αίτημα ερώτησης του ηρωικού μου partner ο Φάνης απάντησε «Δυο λεπτά, θα σας πάρω»… Θα μου πείτε, παραδρομή της γλώσσας… Αμ δε! Σηκώνομαι κι εγώ «Μια στιγμή, θα σας πάρω και σας!» και δε σταμάτησε εκεί, μόλις ολοκλήρωσε είπε και στη Ντέμη επίσης partner μου (ναι, εμείς ήμασταν πρώτη Κυβέρνηση σε οικογενειακή συσκευασία τριών τεμαχίων) «τώρα, θα πάρω και τη δική σας!»… Όπως καταλαβαίνετε, παίρνε παίρνε ο Φάνης δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει με αποτέλεσμα ο χρονομέτρης να κάνει λακκούβα στο έδρανο μέχρι να καθίσει κάτω! Αυτά έχουν οι large ομιλητές που για να μην κακοκαρδίσουν κανέναν τους παίρνουν όλους, Φάνη μου! Κορυφαία ατάκα, κι ας ειπώθηκε ψιθυριστά, ήταν αυτή του Θύμιου, partner του Θανάση και μέλος της Συμπολίτευσης που μπροστά στην προθυμία του Φάνη να τους πάρει όλους σκιάχτηκε το παιδί και δήλωσε στο συνεργάτη του «Εγώ αυτού δεν του κάνω ερώτηση!» Μια συμβουλή έχει η στήλη μας για το Φανούρη, με το μαλακό, έχουμε και πρωτάθλημα.
Στη συνέχεια του αγώνα στο βήμα βρέθηκε η Ντέμη, παίρνοντας το βάπτισμα του πυρός στη σκληρή αρένα του Βρετανικού Κοινοβουλευτικού. Έφερε μαζί της κάτι από την ευγένεια και το τακτ του Αυστραλιανού συστήματος, περασμένες εποχές, και έμεινε στην Ιστορία για τον ευθύ αλλά ευγενικό τρόπο που γείωνε τους αντιπάλους που πίστεψαν ότι θα τη διακόψουν.(έκοψε τον αέρα ως και στη Βάνα!)
Και μια και αναφέραμε τη μικρή κυρία Σαχά, αφού την καλωσορίσουμε που μας γύρισε από το ρητορικό Βορά, έχουμε ράμματα και για τη δική της γούνα! Μετά τον «δώσε κόσμε, τους παίρνω όλους» ακολούθησε για την πρώτη Αντιπολίτευση η Βανούλα, που μόνο το ξανθό χαμογελαστό κοριτσάκι που όλοι ξέρουμε δε θύμιζε στο βήμα! Άστραψε και βρόντηξε…! Φήμες λένε ότι μετά από αυτή της την ομιλία όπου υποστηρίχθηκε με τόση θέρμη ότι η ψήφος είναι εθνική υπόθεση το Λάος τη βολιδοσκοπεί για το επόμενο ψηφοδέλτιο ενώ ο Πανίκας έχει βαλαντώσει στο κλάμα που του ‘φυγε τέτοιο κορίτσι και ετοιμάζεται να βάλει τη στολή του, του Ζορό, και καβάλα στο άλογο να έρθει να την πάρει πίσω.
Στον επόμενο ομιλητή, πρώτο ομιλητή της Συμπολίτευσης, δεν μπορώ ν’ είμαι αντικειμενική καθώς ο ήρωας Θανάσης Γκίκας δουλεύει νυχθημερόν για το Πρωτάθλημα… Ο Θανάσης, λοιπόν, είπα απλά ότι μετά τους Οικολόγους Πράσινους το νέο πολιτικό ρεύμα θα είναι οι Μετανάστες Πολύχρωμοι, ένα νέο κόμμα που θα τα σαρώσει όλα, γι’ αυτό ναι, οι μετανάστες πρέπει να ψηφίζουν! Επιπλέον, με την ψήφο των μεταναστών θα γίνουμε… ενωμένη Ευρώπη! (έρε τι σου κάνει το Java…!)
Η δεύτερη Αντιπολίτευση έριξε στη μάχη το Λεωνίδα που αυτή τη φορά μίλησε όχι απλώς έξι λεπτά, αλλά 6’ 38’’ σπάζοντας το ατομικό του ρεκόρ και κάνοντας την καλύτερη ομιλία του αγώνα –κατά δήλωση Κώστα, γι’ αυτό και δεν του βαλα άλλα κοσμητικά! Ο χειμαρρώδης Λεώ μας είπε πως το δικαίωμα ψήφου θα έχει ως αποτέλεσμα να χάσουν οι μετανάστες την εθνική τους ταυτότητα και αφού μαχαίρωσε υποδειγματικά την πρώτη Αντιπολίτευση αναπαύθηκε στις δάφνες και το έδρανό του!
Κι αν νομίζετε πως ως εδώ τα ’χετε διαβάσει όλα, κάνετε λάθος… Οι δύο τρομεροί περιλήπτες πραγματικά κέντησαν παντρεύοντας το debate, τη ψήφο και την επιστήμη της γυναικολογίας…
Ο Θύμιος για τη Συμπολίτευση έσπασε το ρόδι των εμφανίσεων του στον Όμιλο μ’ ένα λόγο γεμάτο ένταση και πάθος ακόμα κι αν παρά τις εκκλήσεις του partner του (μέχρι και σε χαρτί το έγραψε και του το έδειχνε )δεν έκανε τελικά περίληψη… Σε μια στροφή του λόγου του όμως κατέκτησε τον τίτλο του κατά σειρά εμφάνισης δεύτερου ατακαδόρου της βραδιάς μιλώντας από βήματος για κλητοριδεκτομή…! Καλή αρχή Θύμιο κι αν και συνήθως λέμε κάθε αρχή και δύσκολη, η δική σου πρώτη εμφάνιση ήταν εντυπωσιακή…
Το ίδιο εντυπωσιακά συνέχισε ο Κωστής που έκανε δυναμικό come back με την περίληψη της δεύτερης Αντιπολίτευσης με κερασάκι της τούρτας τη φράση «παρθένες ψήφοι…»! Φυσικά, και αυτός σημάδεψε τις πλάτες της πρώτης Αντιπολίτευσης και δεν τους λυπήθηκε καθόλου, ενώ ο λόγος του θα μπορούσε να έχει τίτλο «Λεωνίδα εγκώμιον», αφού ως δυσεύρετος partner, 4 απ’ τα 6 λεπτά μας έλεγε πόσο υπέροχα τα είπε ο συνεργάτης του. Πόσο τον πλήρωσες Λεώ;
Ξαναδιαβάζοντας τις ατάκες κορυφή ένα έχω να πω : Ρε παιδιά, debate για την ψήφο των μεταναστών κάναμε… «παρθένες ψήφοι», «κλητοριδεκτομές», «και σας θα σας πάρω»… λάθος κανάλι έβλεπα;
Για την Ιστορία, πρώτη ήταν η πρώτη Κυβέρνηση, δεύτερη με διαφορά ανάσας η δεύτερη Αντιπολίτευση, ενώ την τρίτη και τέταρτη θέση μοιράστηκαν η πρώτη Αντιπολίτευση και η Συμπολίτευση αντίστοιχα. Με αγωνία να διαβάσω τι ειπώθηκε στους άλλους – αν και να μας ξεπέρασαν αποκλείεται- και ανυπομονησία για την άλλη Τετάρτη, από την Α22 για τους απανταχού κουτσομπόληδες, Βασιλική!
Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2009
Πέμπτη 8 Οκτωβρίου 2009
Πρώτη συνάντηση για το ακαδημαϊκό έτος 2009-2010...
Πιστοί στο ραντεβού μας με το debate, εχθές στις 7.00 ακριβώς βρεθήκαμε όλοι στο Ο.Π.Α. για να εκτονώσουμε στην Α21 το σύνδρομο στέρησης της Ρητορικής, που μας είχε κάνει πραγματικά… ανθρώπινα ράκη… Έτρεμαν τα χέρια μας, γυάλιζε το μάτι… Όλο το καλοκαίρι, κάναμε debate με το διπλανό μας στην ξαπλώστρα, τον καντινιέρη της παραλίας, την ιδιοκτήτρια των ενοικιαζόμενων… Έφτασε πια η ώρα να ξαναβρεθούμε στον Όμιλο! Μαζί, λοιπόν, με όλους τους παλιούς φίλους αλλά και πολλά νέα παιδιά που ήρθαν να προστεθούν στη ρητορική οικογένεια και, φυσικά, μετρώντας αντίστροφα το χρόνο μέχρι το Πρωτάθλημα, βρεθήκαμε να συζητάμε αν η ψήφος πρέπει να είναι προαιρετική ή υποχρεωτική. Αφού συγχαρώ και καλωσορίσω όλα τα καινούρια παιδιά που πήραν εχθές το βάπτισμα του πυρός, παραθέτω μερικά κείμενα και πληροφορίες σχετικά με το χθεσινό θέμα…
Υποσημείωση πριν αρχίσουν τα σοβαρά... Το χτεσινό debate διαπνέοταν από την τάση των ημερών, στον απόηχο των εκλογών..."Σταυρώστε με, σταυρώστε με, στα χέρια σας σηκώστε με!"
KEIMENA
Υποχρεωτική ψηφοφορία
Το σύνταγμα μας ορίζει στο άρθρο 1 ότι “θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία..... όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού ....”. Η θεμελιώδης αυτή αρχή της λαϊκής κυριαρχίας εξειδικεύεται και κατοχυρώνεται στην πράξη με την αδέσμευτη άσκηση του εκλογικού δικαιώματος από τους πολίτες. Στην ελληνική συνταγματική τάξη το εκλογικό σώμα είναι το άμεσο συλλογικό όργανο του κράτους που ασκεί την εξουσία του μέσω του δικαιώματος του εκλέγειν όταν αναδεικνύει τους αντιπροσώπους του λαού στα διάφορα αιρετά όργανα του κράτους. Με την έννοια αυτή η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος τόσο στις βουλευτικές όσο και στις δημοτικές, νομαρχιακές εκλογές αποτελεί λειτούργημα απαραίτητο για την πραγμάτωση της λαϊκής κυριαρχίας με την ανάδειξη εκείνων που θα διαχειριστούν την πολιτική εξουσία. Για το λόγο αυτό η πολιτεία οφείλει να οργανώνει με τρόπο αδιάβλητο την εκλογική διαδικασία και την ενεργό άσκηση του εκλογικού δικαιώματος. Από όλα τα παραπάνω είναι σχεδόν αυτονόητο ότι η αρχή της λαϊκής κυριαρχίας συμπληρώνεται αναπόσπαστα με τον πυρήνα του σκοπού του εκλογικού δικαιώματος, δηλαδή την ανάδειξη των βουλευτών ή των δημοτικών αρχόντων, με την αυτονόητη επίσης αρχή της υποχρεωτικότητας της ψήφου. Διαφορετικά η λαϊκή κυριαρχία σε μια αστική δημοκρατία, όπου ο πολίτης δεν συμμετέχει ούτως ή άλλως με άλλον τρόπο ενεργά (βλ. ανυπαρξία χρήσης δημοψηφισμάτων, βλ. επίσης μη ύπαρξη λαϊκών συνελεύσεων με λειτουργία στη βάση του λαού) θα ήταν γράμμα πλήρως κενό. Για το λόγο αυτό το σύνταγμά μας κατοχυρώνει στο άρθρο 51 παρ.5 την υποχρεωτικότητα της ψήφου, ορίζοντας τα εξής: “Η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος είναι υποχρεωτική”. Είναι λοιπόν ένα “λειτουργικό” δικαίωμα, είναι δηλαδή δικαίωμα και υποχρέωση συνάμα. Ιστορικά, άλλωστε, ας μην ξεχνάμε ότι το δικαίωμα αυτό δεν ήταν καθόλου αυτονόητο και μάλιστα δόθηκαν σκληροί και αιματοβαμμένοι αγώνες για την κατοχύρωση και θεμελίωσή του.
Όσοι ξεχνάνε κάτι τέτοιο, ξεχνούν και τη δυναμική που κρύβει μέσα της η άσκηση του δικαιώματος αυτού. Με την ψήφο μας νομιμοποιούμε τη νομοθετική λειτουργία, δηλαδή τη Βουλή. Η βουλή είναι το νομοθετικό όργανο του κράτους, το οποίο λειτουργεί ως αντιπρόσωπος του λαού. Για το λόγο αυτό ο πολίτης θα πρέπει να λαμβάνει τις ευθύνες του όταν ψηφίζει και θα πρέπει να έρχεται αντιμέτωπος των ευθυνών του και για τους νόμους που ψηφίζονται, αλλά και για όλες τις πολιτικές που εφαρμόζονται από την πλειοψηφία του κοινοβουλίου. Θα πρέπει επίσης να γνωρίζει πως όταν απέχει από τις εκλογές μειώνει τη δημοκρατία και αυτό δεν είναι μικρό τίμημα. Η εκλογική διαδικασία είναι διαδικασία προβληματισμού, ενημέρωσης, συμμετοχής του πολίτη στα δρώμενα του κράτους, το οποίο με αυτό τον τρόπο δεν είναι απρόσωπο, αλλά είναι ο ίδιος ο πολίτης. Προς εκτέλεση της υποχρεωτικότητας της ψήφου που επιβάλλει το Σύνταγμα, έχουν θεσμοθετηθεί νόμοι που προβλέπουν ποινικές ή διοικητικές κυρώσεις (οι οποίοι νόμοι όμως έχουν επί πραγματικής εφαρμογής καταστεί ανενεργοί) για την αποχή, ωστόσο οι πραγματικές κυρώσεις και συνέπειες μιας αποχής από την άσκηση του εκλογικού δικαιώματος είναι πολύ μεγαλύτερες και σοβαρότερες από τις κυρώσεις που ήδη προβλέπονται. Οι πραγματικές συνέπειες και κυρώσεις ακόμη και σε ατομικό επίπεδο είναι να ζεις σε μία χώρα όπου όλα όσα συμβαίνουν, συμβαίνουν χωρίς εσένα. Και αν τα τελευταία χρόνια πληθαίνουν αυτοί που νιώθουν ότι πράγματι όλα συμβαίνουν χωρίς αυτούς, τότε μήπως ψηφίζουν χωρίς να ενημερώνονται, μήπως τελικά ψηφίζουν εντελώς διαδικαστικά χωρίς να ψηφίζουν με γνώμονα τα πραγματικά συμφέροντά τους; Μήπως οι ίδιοι έχουν καταστεί ανενεργοί πολίτες και απέχουν από διεκδικήσεις και μορφές συλλογικής δράσης, αφήνοντας ελεύθερο το πεδίο να δράσει το κράτος χωρίς αυτόν; Άλλωστε, είναι σχεδόν κοινή η παραδοχή ότι η αστική δημοκρατία που βιώνουμε δεν απαιτεί ούτε αξιώνει από τον πολίτη να είναι ενεργός, ούτε φροντίζει να ενημερώνεται πλήρως και ολόπλευρα, παρά μόνο του δίνει το δικαίωμα κάθε 4 χρόνια να εκφράζεται δια της ψήφου του. Το τραγικότερο όμως που συμβαίνει είναι η – παρά το γράμμα και το πνεύμα του Συντάγματος- δραστική χειραγώγηση των ψηφοφόρων από τα ΜΜΕ, και έτσι η τρέχουσα πολιτική πρακτική υπαγορεύεται από τους εξωθεσμικούς διαμορφωτές των εκάστοτε μέχρι τώρα κυβερνητικών πολιτικών (βλ. το μεγάλο κεφάλαιο, τις μίζες της διαπλοκής, το εκκλησιαστικό κατεστημένο και σαφώς την πελατειακή σχέση του απλού ψηφοφόρου για το ατομικό του βόλεμα σε βάρος όλων των άλλων). Σε μία λοιπόν αστική δημοκρατία, όπου ήδη νοθεύεται με πλάγιους τρόπους η ψήφος, όπου έχουν περισταλεί τα δημοκρατικά δικαιώματα και οι λαϊκές ελευθερίες, όπου τελικά το μόνο δικαίωμα που δίνεται απλόχερα και ενισχύεται είναι το «δικαίωμα» του πολίτη να αγνοεί,…. μήπως ήρθε ο καιρός όλοι μας να περιφρουρήσουμε το ενεργό εκλογικό μας δικαίωμα και να απεμπολήσουμε το τεχνητό «δικαίωμα» στην άγνοια, στην αδιαφορία και στη διαστρεβλωμένη ενημέρωση; Θα ήταν πράγματι ευκταίο οι πολίτες να διαβάσουν το Σύνταγμά τους. Να απαιτήσουν να τους διανεμηθεί. Να μην αφήνουν τη γνώση του συντάγματος να είναι μόνο προνόμιο των νομικών και των πολιτικών. Ας μην ξεχνάμε ότι το Σύνταγμα δεσμεύει όλο το φάσμα της δραστηριότητας του κράτους. Να ασχοληθούν με την αναθεώρησή του. Να καταλάβουν ότι η επόμενη βουλή που θα ψηφίσουν σε αυτές τις βουλευτικές εκλογές θα είναι αναθεωρητική, δηλαδή θα είναι η βουλή η οποία θα διαμορφώσει το νέο σύνταγμα και αυτό σημαίνει πως πρωτίστως θα πρέπει να ψηφίσουν με γνώμονα τις προτάσεις των πολιτικών κομμάτων για τις προτεινόμενες προς αναθεώρηση διατάξεις, όπως για το αρ.16 του Συντάγματος (παιδεία), το άρθρο 24 (περιβάλλον) κλπ. Δεν ψηφίζουν απλά για μια νέα κυβέρνηση, αλλά για νέο Σύνταγμα και γι’ αυτό είναι σημαντικό κανείς να ενημερώνεται για τις θέσεις των κομμάτων πάνω στις αναθεωρητέες διατάξεις, να διακρίνει τα πολιτικά τρικ και να κρίνει αν διαφέρουν και πού διαφέρουν οι προτάσεις των κομμάτων και ποιων κομμάτων, ποια αναθεώρηση, ποιο σύνταγμα θέλει για αυτόν και τα παιδιά του, διότι το Σύνταγμα θα διαρκέσει περισσότερο από μία κυβέρνηση. Για τον λόγο αυτό, δεν μπορεί κανείς να επικαλεστεί το δικαίωμα στην άγνοια, παρά μόνο την υποχρέωσή του να ενημερωθεί για τις πολιτικές θέσεις όλων των κομμάτων, να ενημερωθεί από τα πρακτικά της Βουλής, (τα οποία, παρεμπιπτόντως, θα έπρεπε να υπάρχουν και στις βιβλιοθήκες όλων των δήμων και να είναι προσιτά σε όλους τους δημότες, έτσι, ώστε να μπορούν να διαβάζουν τις τοποθετήσεις των βουλευτών και των κομμάτων, να έχουν άμεση γνώση, των νόμων που προωθήθηκαν και να γνωρίζουν την πολιτική στάση και την αιτιολογία αυτής του κάθε κόμματος), να ψάξει να βρει και από μόνος του την πηγή ενημέρωσης που τον εξυπηρετεί σε αυτή τη διαδικασία.
Οφείλουμε στους εαυτούς μας, στους συμπολίτες μας, στις μελλοντικές γενιές, να γνωρίζουμε. Κανείς πλέον δεν έχει το δικαίωμα να πει «δεν ήξερα», «δεν γνώριζα». Οι ψηφοφόροι είναι υπεύθυνοι για τους νόμους που θα ψηφιστούν. Οι ψηφοφόροι είναι υπεύθυνοι για το μέλλον τους. Εάν εξαγοράζονται, εάν ξεπουλιούνται, εάν αγνοούν, τότε δυστυχώς και για εμάς θα έρχονται μόνο τα χειρότερα.
Ευρωπαϊκές και διεθνείς σκέψεις:
"Bad officials are elected by good citizens who do not vote." - George Nathan
Americans have one of the poorest voter turnouts on the planet. Out of the 172 countries for which figures are available, The USA ranks a sad 139th - outranking only less developed nations such as Zambia where voters may have to walk 80 miles to pull the lever.
There are approximately 186 million eligible voters in the United States (citizens over the age of eighteen without a disqualification such as a felony conviction). Of that number, only 130 million - about seventy percent - are registered to vote. In the last Presidential election only 60 percent of eligible voters showed up at the polls. That means that only about 30 percent actually voted for the current president. The percentage of the population that participates has been steadily dwindling.
"Half of the American people never read a newspaper.
Half never voted for president. One hopes it is the same half." - Gore Vidal
Presidential elections draw more voters than other types of elections. Yet in the last presidential election 75 million people who were eligible to vote did not do so. I believe this is a national disgrace. If one wishes for good government one must be a good citizen first. It is our duty as citizens to vote. A government that does not have the sanction of it's people has no legitimacy.
Refraining from voting insures a spurious government and encourages corruption.
You don't need a degree in political theory to understand that the relationship between citizens and government (in particular in a democracy) is a social contract. The government agrees to govern well. Citizens consent to their government holding the necessary casual agents and funds to conduct the business of their collective interests. Citizens take on certain obligations - including the obligation to vote.!
"Always vote for principle, though you may vote alone, and you may cherish the sweetest reflection that your vote is never lost." - John Quincy Adams
Why are citizens obliged to vote? Because government, as Thomas Jefferson set forth in the Declaration of Independence, derives its authority from the consent of the governed.
That consent must constantly be renewed - through voting. If the citizens don't vote, the government loses its legitimacy to exist.
If American women would increase their voting turnout by ten percent,
I think we would see an end to all of the budget cuts
in programs benefiting women and children. -Coretta Scott King
It 's about time we voted for more candidates with breasts! We've been voting for boobs long enough. True enough! The political arena should more closely resemble the population than it does. Much of the reason it does not is in the hands of the non-voter. 85 million non voters are using the roads, sending their kids to schools, and enjoying the protection of firemen, policemen, and the armed forces, etc. Not voting is a serious problem. It is not only a failure of citizens, it is also a failure of government.
In the 2004 election primary CNN interviewed a Democratic primary voter after casting his ballot. He claimed he voted for John Kerry because the media said he was the most electable of the candidates. The media said? In 2000 a woman was interviewed after voting in the Republican primary in South Carolina. She voted for Bush because "McCain had an illegitimate black baby and his wife is insane". (Apparently she had received one of those phone calls pretending to be pollsters that the Bush camp "knew nothing about" in which they made these claims about McCain's adopted child from India and his wife's having visited a therapist).
Only about 20 percent vote in primary elections. Do you really believe that 20 percent of the voters should decide who the candidates will be? I doubt it. Special interest groups, lobbyists, the corporatist elite, and party hacks all are counting on you not to vote. Give them a run for their money. Show up and vote in the primary! Always vote your conscience. Who do you honestly feel has the abilities to perform well as your representative? Because that is all these folks are. They have no special powers beyond what you grant them. Their function is to SERVE you. Public service is not a playground for political class elitism. Unless you don't vote.
Why Are Voters Vanishing?
If you ask non-voters why they don't vote, you hear lame excuses - generally wretched refrains including that the ballots and issues are too complex and confusing, that it's not convenient, that the person didn't register in time, or that the person didn't like any of the candidates. Some are driven away by negative campaign ads, which of course is what the advertisers want, I mean you can't vote for a child molesting puppy killer who pretended to be in the army while getting a sex change in a communist country can you? But perhaps the worst and most common reason is selfishness. What's in it for me? What do I get for voting? The simple reason most people do not vote is that they do not perceive it as being in their self-interest. If there is nothing in it for them, why the hell bother? Most of these voters likely have never considered the need to perpetuate - and, in fact, couldn't care less about, the social contract and their responsibility as citizens.
How Can We Get More Citizens to Vote?
I think having a column that says none of the candidates are acceptable would be a start. If "NONE" got a majority of votes, a new election would be called for. This should be incentive for those who dislike all the candidates to vote. If that didn't work, (and it wouldn't for the selfish non voter who may be the majority) maybe we should look at Australia. Down under they enacted a law requiring citizens to vote in 1924. The fine for not voting is similar to jay walking but Australia enjoys a near 100% turnout. Being required to vote may sound strange to some but as citizens we are required to serve on juries, which is far more invasive and can last months. We are required to pay taxes. Why not require voting? Thirty-three countries - all democracies - have mandatory voting laws and generally they seem to work very well.
I suggest that voting is the least a citizen can do for his or her country, it is not unreasonable to ask U.S. citizens to do this minimal thing. the US should be competing for first place in the world in voter participation - not competing with Zambia for last place.
"I'm totally down with insurrection in the street.
I've had a great time with that over the years.
Insurrection in the voting booth is the other part of the equation". -Jello Biafra
Sadly, if citizen participation in our democracy cannot be obtained voluntarily then mandatory laws are our best option. Fortunately, once enacted, we will probably need to do little or nothing to enforce them. The message they send may be enough, or almost enough to convince voters to show up at the polls. It may be time to do what Australia was wise enough to do eighty three years ago, in 1924.
You have no obligation to vote today.
All my life I’ve been told I should vote. I’ve been told it’s my duty and obligation to vote. I’ve been told to rock the vote. Voting is the right thing to do. I’m not buying it. Voting is just like everything else: if you don’t know what you’re talking about, you just probably either learn or shut the hell up.
By and large, I’m politically apathetic. A little less so in the past few years, but for the most part, I’m still not one to spend a lot of time reading about the issues and candidates election day brings us. I’m not proud of this fact — but a fact it is, nonetheless. And yet, people say I should vote. I don’t get it. They want me to vote? I’m pretty much a complete idiot on every question on the ballot. Why do you want my opinion? The way I see it, I’d actually make the American public dumber by participating.
William E. Simon once said, âBad politicians are sent to Washington by good people who don’t vote.â Maybe. But I assert that bad politicians are probably also sent to Washington by uneducated people who do vote.
So, on this election day in the States, I suggest you think about whether you’re really qualified to be voicing your thoughts on a given issue or candidate. Do you have an opinion one way or the other? Can you articulate why you hold said opinion? Does your opinion stem from real insight and thought you’ve given to the matter, rather than simple party affiliation? If you’re answering no to any of these questions, maybe you shouldn’t be voting. I know I won’t be.
If, on the other hand, you’re answering yes — please, go forth and vote. I trust you to make sound decisions for our country because you’ve taken the time to educate yourself. Perhaps next election I’ll join you. But for now, I’m confident you can handle it.
Voting: Option or Obligation?
By WAYNE JACKSON
“To vote, or not to vote? That is the question,”—if one may paraphrase a renowned English writer. This is a serious question for many people as the election season approaches. It is one of those issues, I respectfully suggest, upon which good people may disagree without dissension.
A recent article by a devout Christian took the position that voting is “a privilege, and a responsibility.” One can argue reasonably that voting is a privilege under our government; to declare that it is a responsibility is to go beyond what is justified. It is the equivalent of suggesting that it is a sin not to vote. There is no biblical teaching that necessitates such a conclusion.
Some contend that voting is a way to exert one’s influence for good, hence to neglect such would be morally irresponsible. What, then, would be the case if one votes, but votes for a different candidate than your preference? Has he or she sinned? Also, must one choose your mode of operation as the exclusive avenue of exerting his influence? These are serious questions.
One of the great Christian leaders of the nineteenth century was David Lipscomb. Lipscomb wrote a book titled Civil Government. This highly respected gentleman took the position that Christians ought not to vote. He contended that since the Bible teaches that God rules in the kingdoms of men, and puts into office those he chooses (Daniel 2:21; 4:17), Christian people ought to leave the matter to him, and remain aloof from the political process. Others argued similarly long before he lived.
Noted historian Edward Gibbon declared that the early Christians refused to take “any active part in the civil administration of the empire” (416). Phillip Schaff, a celebrated church historian, similarly called attention to the early Christians’ “disregard for politics and depreciation of all civil and temporal affairs as compared with the spiritual and eternal interests of men” (430). These historical observations are not void of merit.
A weakness in the argument, however, could lie in the fact that the Lord might providentially use citizens to set certain leaders in places of authority to then either reap the benefits or the disciplinary consequences of their choices (1 Samuel 8:5; Hosea 13:11).
Some declare they prefer not to vote because they feel there is no candidate representing their values. This could be a logical position reflecting one’s personal conviction. A Christian must guard the sanctity of his own conscience (Romans 14:23).
Others allege: "You must vote—at least for the lesser evil.” This is a fallacious argument. No one should be coerced into voting for a candidate with whom he or she is not comfortable. A “lesser evil” could still be an evil in the mind of a devout person!
Some Guiding Principles
If one chooses to vote or to speak out regarding candidates (even if deciding not to vote), there are principles that should guide the Christian’s thinking.
1. One’s political preference should not be grounded in superficial bases, e.g. race. There are highly qualified people of various races who might serve with distinction. To discriminate because of ethnicity, either for or against, reflects a superficial mentality.
2. The character of the person is important. Does the candidate have any level of spirituality? If he professes faith in God, does he have a significant pattern of life that is consistent with true morality and spirituality? It is one thing to say, “God bless America,” yet in the next breath be spewing the vilest profanity. Jesus taught that what proceeds from the mouth is an index to his heart (Matthew 12:34).
3. Moral issues are far more crucial than economic factors. It is much better to be poor and good, than prosperous and wicked. This is an ideal many Americans seem to have forgotten—or choose to ignore.
4. Currently there are terribly important ethical issues that challenge the very foundation of this nation. One of these is the slaughter of the unborn via “legalized” abortion, a heinous practice in vogue for the past third of a century. How could a Christian possibly vote for a person who supports “baby murder,” under the guise of “pro-choice”? The “choice” to do what?
5. Another malignancy gnawing at the vitals of this nation is the scandalous attack upon the institution of marriage (the very foundation of civilization), legitimizing, by means of law, illicit sexual unions. This corruption has been promoted incrementally for several decades. First, there was the granting of equal legal privileges to "domestic *hetero*sexual partners,” apart from marriage. Then came the “equal-under-the-law” provisions for *homo*sexual couples. Finally, there now is the legalization of sodomy under the facade of “marriage”—both in Massachusetts and California. How in the name of common sense could a Christian ignore these vital issues in deference to less-important considerations?
6. There should be serious consideration concerning how the next President would fill vacancies on the Supreme Court, thus affecting the flow of law for decades to come. It only took one rogue swing-vote in 1973 (Roe v. Wade) to shift the court toward the bloody carnage of legalized abortion. It would be a travesty indeed to contribute to the further disintegration of the nation’s moral fiber.
While Christians may disagree on some political options, each person must plumb the depth of his conscience (hopefully one educated by the Scriptures) and act consistent with his own judgment.
Voting - a right or an obligation?
Posted by Ed Ballard on May 21st, 2007
We are entering a very interesting time in British politics – aren’t we? That’s the statement that seems to be on lips of many politicos at the moment. Blair’s marathon premiership is coming to a close and a shake-up in British politics approaches. Brown versus Cameron, ‘clunking fist’ versus ‘New Conservatism’, question marks over the ‘special relationship’, over Green issues, perhaps finally over immigration - what a contest, what an election (whenever that might be), and such an uncertain outcome. Exciting stuff.
But others disagree. If only we could be more like the French, they say, or the Scots. They have real elections. For us in Britain here comes another disinterested election where perhaps 2/3rds of us vote, most by habit, and two near identical parties slog it out over a few marginal constituencies. Issues aren’t the core concern, personality and sensation, that’s the key.
A bit pessimistic I tend to think, especially looking at the history of extra-parliamentary activity in this country. Cast a quick glance over the scores of political cartoons from the 18th century (think Hogarth, Gilray et al.), the association movement and the corresponding societies, and the public debates over the American War and the French Revolution. Then witness the Luddites, the Chartists, and reform agitation in the 1830s and 1860s, not to mention the growth of the popular press; and that’s before you’ve reached the 20th century! Trade Unionism might then bear mentioning, so too the Constituency Associations, membership of the major political parties, and political protest for example over the Poll Tax and the Iraq War. Consider the fact that we have the strongest national press in the world, and a national readership not just of broadsheets and tabloids but also of journals and magazines like The Economist and Private Eye. Furthermore that the BBC has for at least 50 years been the most respected news corporation in the world, and that current programming like “Newsnight�, “Question Time�, “The Today Programme� and “Have I Got News for You� routinely expose politicians to very public and informed criticism. Take a quick look at America’s favourite paper, USA Today, for a quick comparison of ‘political engagement’ or similarly the critical blackout regarding Bush’s foreign policy that became a near consensus in the American media after 9/11.
‘Out of doors’ politics and the fourth estate have a history in this country. It is a history that has avoided the sort of political extremes that have repeatedly scarred our European counterparts (the 1848 Revolutions passed us by and compare the success of Mosley’s Blackshirts to Hitler’s SA or Mussolini’s Squadristi). It is a culture in which we have, for nearly three hundred years, been able and frequently willing to express political opinions publicly and forcefully, to mock and criticise our leaders, and to press for reform and change to the status quo – all without seriously threatening any kind of revolution in the process. Furthermore it seems to show convincing signs of continuing to do so in the future, with the internet revolutionising the potential of the press, especially with the growth of political ‘blogging’, and the success of organizations such as Make Poverty History and the increasingly powerful environmental lobby. Elections ought to be the hub therefore of what on the outside appears to be an active and vibrant political culture.
However in elections we have a problem; everyone has to vote, and not everyone does. Not even close. In this lies the cause of people’s pessimism. It is the failure to vote that creates such a small number of swing voters and the obsession with marginal constituencies. It is at least in part the need to grab voters’ attention that drives politicians more and more into the arms of the media and ‘consumer politics’. Above all it is surely the knowledge that they won’t actually vote that makes so many people not engage with the political issues of the day.
It is easy to wonder why fewer and fewer people are voting. A great deal can be said for the failure to teach basic politics in schools, the culture of political spin and celebrity we’ve had since the mid-1990s, the virtual one-party system since the Conservative capsize in 1997 or the growing complexity of international relations, global economics or issues like the EU constitution. One could spend all day finding reasons, they all lead to the same end however; a democracy increasingly without a demos.
Is there perhaps a solution however. Could people be obliged to vote? With the knowledge that their percentage share of votes corresponded to the entire population would politicians not command more respect? Would ‘designer politics’ not become less necessary? If voting was naturalised as an essential part of being a British citizen wouldn’t there be a greater engagement with politics in everyday life and overall a far healthier political system?
I am sure many will scream ‘nanny state’, logistical nightmare etc. But legally it could surely be tempered by casting the obligation in terms penalising only those who failed to vote without “reasonable excuse�. Furthermore with the potential of online politics, it could surely be made un-intrusive. The existence of facilities to manage mass online voting is demonstrated daily in phone-in voting on television. And surely if we can bank on-line it could be made safe enough to vote online! With such a strong heritage of extra-parliamentary political culture and such opportunities for the public to engage it seems tragic that when politics is so exciting, when issues are as critical as they are today, that political involvement is so limited and apathy is so prevalent. The forum exists to comprehend and debate issues on a national level outside of Parliamentary mechanisms. Is it perhaps time to make voting an obligation not a right; it would seem to be a small sacrifice to make with potentially huge results.
ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑ
Η έννοια: Υποχρεωτικής ψήφου απαιτεί εκλογείς να ψηφίσει στις εκλογές ή να παρακολουθήσουν ένα μέρος των εκλογών την ημέρα της ψηφοφορίας. Με μυστική ψηφοφορία οι εκλογείς να παραμένουν ελεύθερα να χαλάσει τα ψηφοδέλτια τους ή να τα αποσύρει από τον θάλαμο ψηφοφορίας, ανάλογα με το σύστημα ψηφοφορίας. Σε περίπτωση που μια επιλέξιμη ψηφοφόρος δεν φοιτούν σε τόπο ψηφοφορίας, αυτός / αυτή μπορεί να υπόκειται σε σωφρονιστικά μέτρα, όπως πρόστιμα, κοινωφελή εργασία, ή ίσως και φυλάκιση αν τα πρόστιμα είναι άνευ ή κοινοτική υπηρεσία δεν εκτελείται.
Για την ψήφο γενικά:
Το Σύνταγμα:
Άρθρο 29 παρ. 1 « Έλληνες πολίτες που έχουν το εκλογικό δικαίωμα μπορούν ελεύθερα να ιδρύσουν και να συμμετέχουν σε πολιτικά κόμματα, που η οργάνωση και η λειτουργία τους οφείλει να εξυπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία του Δημοκρατικού πολιτεύματος.»
Άρθρο 51 παρ. 3 « Οι βουλευτές εκλέγονται με άμεση, καθολική, μυστική ψηφοφορία από τους πολίτες που έχουν εκλογικό δικαίωμα, όπως ο νόμος ορίζει. Ο νόμος δεν μπορεί να περιορίσει το εκλογικό δικαίωμα παρά μόνο αν δεν έχει συμπληρωθεί κατώτατο όριο ηλικίας ή για ανικανότητα δικαιοπραξίας ή ως συνέπεια αμετάκλητης καταδίκης για ορισμένα εγκλήματα.»
Άρθρο 51 παρ. 5: « Η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος είναι υποχρεωτική.» ( Σημείωση: Είναι μια διάταξη που γεννά Συνταγματικό πονοκέφαλο στους μελετητές του Δικαίου καθώς η συνύπαρξη των λέξεων «δικαίωμα» και «υποχρεωτική είναι εν πολλοίς ασυμβίβαστη.)
Ο εκλογικός νόμος:
Άρθρο 6 παρ.2
Εξαιρούνται από την καθολική υποχρέωση άσκησης εκλογικού δικαιώματος:
α) Όσοι έχουν υπερβεί το εβδομηκοστό έτος της ηλικίας τους και
β) όσοι θα βρίσκονται κατά την ημέρα της ψηφοφορίας στο εξωτερικό.
Επίσης αναγνωρίζεται ότι θα υπάρξουν εκλογείς που για διάφορους εξαιρετικούς λόγους δεν θα μπορέσουν να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα. Ενδεικτικά σημειώνονται περιπτώσεις όπως:
α) Υπάλληλοι του δημοσίου για τους οποίους σοβαρές υπηρεσιακές ανάγκες δεν θα επιτρέψουν να απουσιάζουν από την Υπηρεσία τους, για να μεταβούν να ψηφίσουν στον τόπο, στους εκλογικούς καταλόγους, του οποίου είναι εγγεγραμμένοι,
β) Υπάλληλοι νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, νοσηλευτικών ιδρυμάτων, οργανισμών και επιχειρήσεων κοινής ωφελείας κ.λπ. στους οποίους επίσης λόγω σοβαρών υπηρεσιακών αναγκών, δεν θα υπάρξει δυνατότητα χορήγησης άδειας μετάβασης στον τόπο άσκησης του εκλογικού τους δικαιώματος, και
γ) Εκλογείς που δεν θα μπορούν να μεταβούν στον τόπο άσκησης του εκλογικού τους δικαιώματος για λόγους υγείας. Για όλα αυτά βέβαια θα πρέπει να υπάρξει σχετική αποδεικτική πράξη και έγγραφο.
Τιμωρίες που απειλούνται στο νόμο:
Όπως προβλέπει το σχετικό προεδρικό Διάταγμα, με φυλάκιση μέχρι δύο χρόνια και χρηματική ποινή τιμωρείται:
"α) Όποιος αποτρέπει με οποιοδήποτε τρόπο εκλογέα να ασκήσει το εκλογικό του δικαίωμα, ιδίως αν αυτός εξαρτάται οπωσδήποτε απ' αυτόν,
β) Όποιος, χωρίς να έχει δικαίωμα, κάνει χρήση του ονόματος και εμβλήματος ή παρόμοιων ονομάτων και εμβλημάτων που προβλέπονται στο άρθρο 37 του παρόντος, καθώς και ο δικαστικός αντιπρόσωπος ή μέλη της εφορευτικής επιτροπής που ανέχονται αυτή τη χρήση,
γ) Όποιος, αφού προκηρυχθούν γενικές εκλογές, παραλείπει εν όλω ή εν μέρει ή επιβραδύνει ενέργειες που επιβάλλονται για την εκτύπωση εκλογικών καταλόγων ή για την προμήθεια άλλων εκλογικών ειδών.
δ) Όποιος απαιτεί υπέρογκα ποσά για την εκτύπωση ψηφοδελτίων,
ε) Όποιος από πρόθεση δεν τηρεί τις προθεσμίες του διατάγματος αυτού,
στ) Αυτός που υποβάλλει στην εφορευτική επιτροπή με δόλο πολυάριθμες, απαράδεχτες ή αβάσιμες ενστάσεις,
ζ) Ο γραμμένος εκλογέας στον εκλογικό κατάλογο, που δεν έχει αποκτήσει το δικαίωμα του εκλέγειν ή δεν έχει το δικαίωμα ν' ασκήσει αυτό κι όμως ψηφίζει,
η) Όποιος αδικαιολόγητα καταστρέφει ή εξαφανίζει ψηφοδέλτια, και
θ) Όποιος την προηγούμενη ή την ημέρα της εκλογής παραθέτει ομαδικό γεύμα σε εκλογείς ή δίνει χρήματα για να δαπανηθούν γι' αυτό το σκοπό, καθώς και αυτοί που παίρνουν μέρος στο γεύμα".
Ακόμη, με φυλάκιση από τρεις μήνες μέχρι τρία χρόνια και με χρηματική ποινή τιμωρούνται:
"α) Τα μέλη των εφορευτικών επιτροπών που διευθύνουν την εκλογή καθώς και αυτός που τη διευθύνει ή λαμβάνει μέρος στη διεύθυνση αντιπρόσωπος της δικαστικής αρχής:
1) Αν εν γνώσει τους δεχτούν ν' ασκήσει το εκλογικό δικαίωμα πρόσωπο που, ή δεν είναι γραμμένο στους εκλογικούς καταλόγους ή ψευδώς εμφανίζεται αντ' άλλου που είναι γραμμένο σ' αυτούς, ή άσκησε ήδη αυτό το δικαίωμα,
2) Αν εν γνώσει τους αποκλείσουν κάποιον από τους γραμμένους στον εκλογικό κατάλογο εκλογείς, ν' ασκήσει το εκλογικό του δικαίωμα,
3) Αν αδικαιολόγητα περιορίσουν οπωσδήποτε τη χρονική διάρκεια της ψηφοφορίας ή τη διακόψουν ή την αναβάλουν,
4) Αν αδικαιολόγητα μεταβάλουν τον τόπο της διεξαγωγής της ψηφοφορίας που νόμιμα έχει οριστεί, και
5) Αν αδικαιολόγητα διώξουν από τον τόπο της ψηφοφορίας υποψήφιο ή αντιπρόσωπο ή αναπληρωτή του ή δεν αναγνωρίσουν αυτούς που έχουν διοριστεί νόμιμα αντιπρόσωποι, ή αναπληρωτές υποψηφίου, και
β) Αυτός που δεν έχει κατά το χρόνο της ψηφοφορίας τα προσόντα που ορίζονται με το παρόν και δεν απέχει από την εκτέλεση των καθηκόντων του ως μέλος της εφορευτικής επιτροπής, αν αποδεικνύεται από τα πρακτικά της εκλογής ότι με παρατήρηση ή ένσταση ζητήθηκε η αποχή αυτού".
Η υποχρεωτικότητα της ψήφου ιστορικά:
Αθηναϊκή δημοκρατία έκρινε ότι ήταν κάθε πολίτης είναι το καθήκον να συμμετέχουν στη λήψη αποφάσεων… Η συμμετοχή στη συνέλευση ήταν προαιρετική.
Η υποχρεωτικότητα της ψήφου σε άλλες χώρες:
Ιστορικά
• ΗΠΑ
• Αυστρία
• Κάτω χώρες
• Σοβιετική ένωση
• Ισπανία
• Βενεζουέλα
Σήμερα
Υπάρχουν επί του παρόντος 32 χώρες, με υποχρεωτική ψηφοφορία, από αυτές μόνο στις 19 οι ποινές είναι πράγματι εκτελεστές, ενώ στις υπόλοιπες έχουν περισσότερο μνημειακό χαρακτήρα. Of Από τα 30 κράτη μέλη του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης 10 έχουν μορφές της υποχρεωτικής ψήφου.
εξαναγκαστικές
Οι χώρες που επιβάλουν την υποχρεωτική ψηφοφορία:
• Αργεντινή (υποχρεωτικές για τους πολίτες μεταξύ 18 και 70 ετών, μη υποχρεωτικές για τους άνω των 70)
• Αυστραλία (υποχρεωτική εγγραφή και την ψηφοφορία για τις τοπικές, εθνικές εκλογές * και εθνικό (ομοσπονδιακή) για όλους τους ενήλικες άνω των 18).
• Βραζιλία (μη υποχρεωτικές για τους πολίτες μεταξύ 16 και 18 ετών και οι άνω των 70)
• Χιλή (προαιρετική εγγραφή)
• Ισημερινός (υποχρεωτικές για τους πολίτες μεταξύ 18 και 65 ετών? Μη υποχρεωτικές για τα άτομα ηλικίας 16-18 ετών, αναλφάβητοι, και οι ηλικίας άνω των 65)
• Φίτζι
• Λιχτενστάιν
• Ναιουρού
• Περού (υποχρεωτικές για τους πολίτες μεταξύ 18 και 70 ετών, μη υποχρεωτικές για τους άνω των 70)
• Σιγκαπούρη
• Ελβετία (υποχρεωτική στο καντόνι της Schaffhausen μόνο)
• Τουρκία
• Ουρουγουάη
Μνημειακός χαρακτήρας ποινών
• Βέλγιο
• Βολιβία (υποχρεωτικές για τους πολίτες άνω των 21. Επίσης υποχρεωτική για τα έγγαμα πολίτες μεταξύ 18 και 21 ετών)
• Κόστα Ρίκα
• Δομινικανή Δημοκρατία (μέλη της στρατιωτικής και της εθνικής αστυνομίας, δεν μπορούν να ψηφίσουν)
• Αίγυπτος (άνδρες μόνο)
• Σαλβαδόρ
• Γαλλία (εκλογές Γερουσίας μόνο)
• Γκαμπόν
• Ελλάδα
• ) Γουατεμάλα (στρατιωτικό προσωπικό δεν μπορεί να ψηφίσει)
• s Ονδούρα
• Ινδία
• (Ινδονησία Συμβουλίου της Ulema (MUI) κήρυξε fatwa ότι αποχή στις γενικές εκλογές απαγορεύεται θρησκευτικά (haram). Ωστόσο, δεν υπάρχει νομική τιμωρία για όσους δεν συμμετέχουν στην ψηφοφορία.)
• Ιταλία (υποχρεωτικές για τους πολίτες άνω των 18 ετών στις περισσότερες εκλογές? Υποχρεωτική για τους πολίτες άνω των 25 ετών στη Γερουσία εκλογές)
• Λουξεμβούργο
• Μεξικό
• Παναμάς
• Παραγουάη (υποχρεωτικές για τους πολίτες μεταξύ 18 και 75 ετών, μη υποχρεωτικές για τους άνω των 75)
• Φιλιππίνες
• Ταϊλάνδη
• Βενεζουέλα
Υποσημείωση πριν αρχίσουν τα σοβαρά... Το χτεσινό debate διαπνέοταν από την τάση των ημερών, στον απόηχο των εκλογών..."Σταυρώστε με, σταυρώστε με, στα χέρια σας σηκώστε με!"
KEIMENA
Υποχρεωτική ψηφοφορία
Το σύνταγμα μας ορίζει στο άρθρο 1 ότι “θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία..... όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού ....”. Η θεμελιώδης αυτή αρχή της λαϊκής κυριαρχίας εξειδικεύεται και κατοχυρώνεται στην πράξη με την αδέσμευτη άσκηση του εκλογικού δικαιώματος από τους πολίτες. Στην ελληνική συνταγματική τάξη το εκλογικό σώμα είναι το άμεσο συλλογικό όργανο του κράτους που ασκεί την εξουσία του μέσω του δικαιώματος του εκλέγειν όταν αναδεικνύει τους αντιπροσώπους του λαού στα διάφορα αιρετά όργανα του κράτους. Με την έννοια αυτή η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος τόσο στις βουλευτικές όσο και στις δημοτικές, νομαρχιακές εκλογές αποτελεί λειτούργημα απαραίτητο για την πραγμάτωση της λαϊκής κυριαρχίας με την ανάδειξη εκείνων που θα διαχειριστούν την πολιτική εξουσία. Για το λόγο αυτό η πολιτεία οφείλει να οργανώνει με τρόπο αδιάβλητο την εκλογική διαδικασία και την ενεργό άσκηση του εκλογικού δικαιώματος. Από όλα τα παραπάνω είναι σχεδόν αυτονόητο ότι η αρχή της λαϊκής κυριαρχίας συμπληρώνεται αναπόσπαστα με τον πυρήνα του σκοπού του εκλογικού δικαιώματος, δηλαδή την ανάδειξη των βουλευτών ή των δημοτικών αρχόντων, με την αυτονόητη επίσης αρχή της υποχρεωτικότητας της ψήφου. Διαφορετικά η λαϊκή κυριαρχία σε μια αστική δημοκρατία, όπου ο πολίτης δεν συμμετέχει ούτως ή άλλως με άλλον τρόπο ενεργά (βλ. ανυπαρξία χρήσης δημοψηφισμάτων, βλ. επίσης μη ύπαρξη λαϊκών συνελεύσεων με λειτουργία στη βάση του λαού) θα ήταν γράμμα πλήρως κενό. Για το λόγο αυτό το σύνταγμά μας κατοχυρώνει στο άρθρο 51 παρ.5 την υποχρεωτικότητα της ψήφου, ορίζοντας τα εξής: “Η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος είναι υποχρεωτική”. Είναι λοιπόν ένα “λειτουργικό” δικαίωμα, είναι δηλαδή δικαίωμα και υποχρέωση συνάμα. Ιστορικά, άλλωστε, ας μην ξεχνάμε ότι το δικαίωμα αυτό δεν ήταν καθόλου αυτονόητο και μάλιστα δόθηκαν σκληροί και αιματοβαμμένοι αγώνες για την κατοχύρωση και θεμελίωσή του.
Όσοι ξεχνάνε κάτι τέτοιο, ξεχνούν και τη δυναμική που κρύβει μέσα της η άσκηση του δικαιώματος αυτού. Με την ψήφο μας νομιμοποιούμε τη νομοθετική λειτουργία, δηλαδή τη Βουλή. Η βουλή είναι το νομοθετικό όργανο του κράτους, το οποίο λειτουργεί ως αντιπρόσωπος του λαού. Για το λόγο αυτό ο πολίτης θα πρέπει να λαμβάνει τις ευθύνες του όταν ψηφίζει και θα πρέπει να έρχεται αντιμέτωπος των ευθυνών του και για τους νόμους που ψηφίζονται, αλλά και για όλες τις πολιτικές που εφαρμόζονται από την πλειοψηφία του κοινοβουλίου. Θα πρέπει επίσης να γνωρίζει πως όταν απέχει από τις εκλογές μειώνει τη δημοκρατία και αυτό δεν είναι μικρό τίμημα. Η εκλογική διαδικασία είναι διαδικασία προβληματισμού, ενημέρωσης, συμμετοχής του πολίτη στα δρώμενα του κράτους, το οποίο με αυτό τον τρόπο δεν είναι απρόσωπο, αλλά είναι ο ίδιος ο πολίτης. Προς εκτέλεση της υποχρεωτικότητας της ψήφου που επιβάλλει το Σύνταγμα, έχουν θεσμοθετηθεί νόμοι που προβλέπουν ποινικές ή διοικητικές κυρώσεις (οι οποίοι νόμοι όμως έχουν επί πραγματικής εφαρμογής καταστεί ανενεργοί) για την αποχή, ωστόσο οι πραγματικές κυρώσεις και συνέπειες μιας αποχής από την άσκηση του εκλογικού δικαιώματος είναι πολύ μεγαλύτερες και σοβαρότερες από τις κυρώσεις που ήδη προβλέπονται. Οι πραγματικές συνέπειες και κυρώσεις ακόμη και σε ατομικό επίπεδο είναι να ζεις σε μία χώρα όπου όλα όσα συμβαίνουν, συμβαίνουν χωρίς εσένα. Και αν τα τελευταία χρόνια πληθαίνουν αυτοί που νιώθουν ότι πράγματι όλα συμβαίνουν χωρίς αυτούς, τότε μήπως ψηφίζουν χωρίς να ενημερώνονται, μήπως τελικά ψηφίζουν εντελώς διαδικαστικά χωρίς να ψηφίζουν με γνώμονα τα πραγματικά συμφέροντά τους; Μήπως οι ίδιοι έχουν καταστεί ανενεργοί πολίτες και απέχουν από διεκδικήσεις και μορφές συλλογικής δράσης, αφήνοντας ελεύθερο το πεδίο να δράσει το κράτος χωρίς αυτόν; Άλλωστε, είναι σχεδόν κοινή η παραδοχή ότι η αστική δημοκρατία που βιώνουμε δεν απαιτεί ούτε αξιώνει από τον πολίτη να είναι ενεργός, ούτε φροντίζει να ενημερώνεται πλήρως και ολόπλευρα, παρά μόνο του δίνει το δικαίωμα κάθε 4 χρόνια να εκφράζεται δια της ψήφου του. Το τραγικότερο όμως που συμβαίνει είναι η – παρά το γράμμα και το πνεύμα του Συντάγματος- δραστική χειραγώγηση των ψηφοφόρων από τα ΜΜΕ, και έτσι η τρέχουσα πολιτική πρακτική υπαγορεύεται από τους εξωθεσμικούς διαμορφωτές των εκάστοτε μέχρι τώρα κυβερνητικών πολιτικών (βλ. το μεγάλο κεφάλαιο, τις μίζες της διαπλοκής, το εκκλησιαστικό κατεστημένο και σαφώς την πελατειακή σχέση του απλού ψηφοφόρου για το ατομικό του βόλεμα σε βάρος όλων των άλλων). Σε μία λοιπόν αστική δημοκρατία, όπου ήδη νοθεύεται με πλάγιους τρόπους η ψήφος, όπου έχουν περισταλεί τα δημοκρατικά δικαιώματα και οι λαϊκές ελευθερίες, όπου τελικά το μόνο δικαίωμα που δίνεται απλόχερα και ενισχύεται είναι το «δικαίωμα» του πολίτη να αγνοεί,…. μήπως ήρθε ο καιρός όλοι μας να περιφρουρήσουμε το ενεργό εκλογικό μας δικαίωμα και να απεμπολήσουμε το τεχνητό «δικαίωμα» στην άγνοια, στην αδιαφορία και στη διαστρεβλωμένη ενημέρωση; Θα ήταν πράγματι ευκταίο οι πολίτες να διαβάσουν το Σύνταγμά τους. Να απαιτήσουν να τους διανεμηθεί. Να μην αφήνουν τη γνώση του συντάγματος να είναι μόνο προνόμιο των νομικών και των πολιτικών. Ας μην ξεχνάμε ότι το Σύνταγμα δεσμεύει όλο το φάσμα της δραστηριότητας του κράτους. Να ασχοληθούν με την αναθεώρησή του. Να καταλάβουν ότι η επόμενη βουλή που θα ψηφίσουν σε αυτές τις βουλευτικές εκλογές θα είναι αναθεωρητική, δηλαδή θα είναι η βουλή η οποία θα διαμορφώσει το νέο σύνταγμα και αυτό σημαίνει πως πρωτίστως θα πρέπει να ψηφίσουν με γνώμονα τις προτάσεις των πολιτικών κομμάτων για τις προτεινόμενες προς αναθεώρηση διατάξεις, όπως για το αρ.16 του Συντάγματος (παιδεία), το άρθρο 24 (περιβάλλον) κλπ. Δεν ψηφίζουν απλά για μια νέα κυβέρνηση, αλλά για νέο Σύνταγμα και γι’ αυτό είναι σημαντικό κανείς να ενημερώνεται για τις θέσεις των κομμάτων πάνω στις αναθεωρητέες διατάξεις, να διακρίνει τα πολιτικά τρικ και να κρίνει αν διαφέρουν και πού διαφέρουν οι προτάσεις των κομμάτων και ποιων κομμάτων, ποια αναθεώρηση, ποιο σύνταγμα θέλει για αυτόν και τα παιδιά του, διότι το Σύνταγμα θα διαρκέσει περισσότερο από μία κυβέρνηση. Για τον λόγο αυτό, δεν μπορεί κανείς να επικαλεστεί το δικαίωμα στην άγνοια, παρά μόνο την υποχρέωσή του να ενημερωθεί για τις πολιτικές θέσεις όλων των κομμάτων, να ενημερωθεί από τα πρακτικά της Βουλής, (τα οποία, παρεμπιπτόντως, θα έπρεπε να υπάρχουν και στις βιβλιοθήκες όλων των δήμων και να είναι προσιτά σε όλους τους δημότες, έτσι, ώστε να μπορούν να διαβάζουν τις τοποθετήσεις των βουλευτών και των κομμάτων, να έχουν άμεση γνώση, των νόμων που προωθήθηκαν και να γνωρίζουν την πολιτική στάση και την αιτιολογία αυτής του κάθε κόμματος), να ψάξει να βρει και από μόνος του την πηγή ενημέρωσης που τον εξυπηρετεί σε αυτή τη διαδικασία.
Οφείλουμε στους εαυτούς μας, στους συμπολίτες μας, στις μελλοντικές γενιές, να γνωρίζουμε. Κανείς πλέον δεν έχει το δικαίωμα να πει «δεν ήξερα», «δεν γνώριζα». Οι ψηφοφόροι είναι υπεύθυνοι για τους νόμους που θα ψηφιστούν. Οι ψηφοφόροι είναι υπεύθυνοι για το μέλλον τους. Εάν εξαγοράζονται, εάν ξεπουλιούνται, εάν αγνοούν, τότε δυστυχώς και για εμάς θα έρχονται μόνο τα χειρότερα.
Ευρωπαϊκές και διεθνείς σκέψεις:
"Bad officials are elected by good citizens who do not vote." - George Nathan
Americans have one of the poorest voter turnouts on the planet. Out of the 172 countries for which figures are available, The USA ranks a sad 139th - outranking only less developed nations such as Zambia where voters may have to walk 80 miles to pull the lever.
There are approximately 186 million eligible voters in the United States (citizens over the age of eighteen without a disqualification such as a felony conviction). Of that number, only 130 million - about seventy percent - are registered to vote. In the last Presidential election only 60 percent of eligible voters showed up at the polls. That means that only about 30 percent actually voted for the current president. The percentage of the population that participates has been steadily dwindling.
"Half of the American people never read a newspaper.
Half never voted for president. One hopes it is the same half." - Gore Vidal
Presidential elections draw more voters than other types of elections. Yet in the last presidential election 75 million people who were eligible to vote did not do so. I believe this is a national disgrace. If one wishes for good government one must be a good citizen first. It is our duty as citizens to vote. A government that does not have the sanction of it's people has no legitimacy.
Refraining from voting insures a spurious government and encourages corruption.
You don't need a degree in political theory to understand that the relationship between citizens and government (in particular in a democracy) is a social contract. The government agrees to govern well. Citizens consent to their government holding the necessary casual agents and funds to conduct the business of their collective interests. Citizens take on certain obligations - including the obligation to vote.!
"Always vote for principle, though you may vote alone, and you may cherish the sweetest reflection that your vote is never lost." - John Quincy Adams
Why are citizens obliged to vote? Because government, as Thomas Jefferson set forth in the Declaration of Independence, derives its authority from the consent of the governed.
That consent must constantly be renewed - through voting. If the citizens don't vote, the government loses its legitimacy to exist.
If American women would increase their voting turnout by ten percent,
I think we would see an end to all of the budget cuts
in programs benefiting women and children. -Coretta Scott King
It 's about time we voted for more candidates with breasts! We've been voting for boobs long enough. True enough! The political arena should more closely resemble the population than it does. Much of the reason it does not is in the hands of the non-voter. 85 million non voters are using the roads, sending their kids to schools, and enjoying the protection of firemen, policemen, and the armed forces, etc. Not voting is a serious problem. It is not only a failure of citizens, it is also a failure of government.
In the 2004 election primary CNN interviewed a Democratic primary voter after casting his ballot. He claimed he voted for John Kerry because the media said he was the most electable of the candidates. The media said? In 2000 a woman was interviewed after voting in the Republican primary in South Carolina. She voted for Bush because "McCain had an illegitimate black baby and his wife is insane". (Apparently she had received one of those phone calls pretending to be pollsters that the Bush camp "knew nothing about" in which they made these claims about McCain's adopted child from India and his wife's having visited a therapist).
Only about 20 percent vote in primary elections. Do you really believe that 20 percent of the voters should decide who the candidates will be? I doubt it. Special interest groups, lobbyists, the corporatist elite, and party hacks all are counting on you not to vote. Give them a run for their money. Show up and vote in the primary! Always vote your conscience. Who do you honestly feel has the abilities to perform well as your representative? Because that is all these folks are. They have no special powers beyond what you grant them. Their function is to SERVE you. Public service is not a playground for political class elitism. Unless you don't vote.
Why Are Voters Vanishing?
If you ask non-voters why they don't vote, you hear lame excuses - generally wretched refrains including that the ballots and issues are too complex and confusing, that it's not convenient, that the person didn't register in time, or that the person didn't like any of the candidates. Some are driven away by negative campaign ads, which of course is what the advertisers want, I mean you can't vote for a child molesting puppy killer who pretended to be in the army while getting a sex change in a communist country can you? But perhaps the worst and most common reason is selfishness. What's in it for me? What do I get for voting? The simple reason most people do not vote is that they do not perceive it as being in their self-interest. If there is nothing in it for them, why the hell bother? Most of these voters likely have never considered the need to perpetuate - and, in fact, couldn't care less about, the social contract and their responsibility as citizens.
How Can We Get More Citizens to Vote?
I think having a column that says none of the candidates are acceptable would be a start. If "NONE" got a majority of votes, a new election would be called for. This should be incentive for those who dislike all the candidates to vote. If that didn't work, (and it wouldn't for the selfish non voter who may be the majority) maybe we should look at Australia. Down under they enacted a law requiring citizens to vote in 1924. The fine for not voting is similar to jay walking but Australia enjoys a near 100% turnout. Being required to vote may sound strange to some but as citizens we are required to serve on juries, which is far more invasive and can last months. We are required to pay taxes. Why not require voting? Thirty-three countries - all democracies - have mandatory voting laws and generally they seem to work very well.
I suggest that voting is the least a citizen can do for his or her country, it is not unreasonable to ask U.S. citizens to do this minimal thing. the US should be competing for first place in the world in voter participation - not competing with Zambia for last place.
"I'm totally down with insurrection in the street.
I've had a great time with that over the years.
Insurrection in the voting booth is the other part of the equation". -Jello Biafra
Sadly, if citizen participation in our democracy cannot be obtained voluntarily then mandatory laws are our best option. Fortunately, once enacted, we will probably need to do little or nothing to enforce them. The message they send may be enough, or almost enough to convince voters to show up at the polls. It may be time to do what Australia was wise enough to do eighty three years ago, in 1924.
You have no obligation to vote today.
All my life I’ve been told I should vote. I’ve been told it’s my duty and obligation to vote. I’ve been told to rock the vote. Voting is the right thing to do. I’m not buying it. Voting is just like everything else: if you don’t know what you’re talking about, you just probably either learn or shut the hell up.
By and large, I’m politically apathetic. A little less so in the past few years, but for the most part, I’m still not one to spend a lot of time reading about the issues and candidates election day brings us. I’m not proud of this fact — but a fact it is, nonetheless. And yet, people say I should vote. I don’t get it. They want me to vote? I’m pretty much a complete idiot on every question on the ballot. Why do you want my opinion? The way I see it, I’d actually make the American public dumber by participating.
William E. Simon once said, âBad politicians are sent to Washington by good people who don’t vote.â Maybe. But I assert that bad politicians are probably also sent to Washington by uneducated people who do vote.
So, on this election day in the States, I suggest you think about whether you’re really qualified to be voicing your thoughts on a given issue or candidate. Do you have an opinion one way or the other? Can you articulate why you hold said opinion? Does your opinion stem from real insight and thought you’ve given to the matter, rather than simple party affiliation? If you’re answering no to any of these questions, maybe you shouldn’t be voting. I know I won’t be.
If, on the other hand, you’re answering yes — please, go forth and vote. I trust you to make sound decisions for our country because you’ve taken the time to educate yourself. Perhaps next election I’ll join you. But for now, I’m confident you can handle it.
Voting: Option or Obligation?
By WAYNE JACKSON
“To vote, or not to vote? That is the question,”—if one may paraphrase a renowned English writer. This is a serious question for many people as the election season approaches. It is one of those issues, I respectfully suggest, upon which good people may disagree without dissension.
A recent article by a devout Christian took the position that voting is “a privilege, and a responsibility.” One can argue reasonably that voting is a privilege under our government; to declare that it is a responsibility is to go beyond what is justified. It is the equivalent of suggesting that it is a sin not to vote. There is no biblical teaching that necessitates such a conclusion.
Some contend that voting is a way to exert one’s influence for good, hence to neglect such would be morally irresponsible. What, then, would be the case if one votes, but votes for a different candidate than your preference? Has he or she sinned? Also, must one choose your mode of operation as the exclusive avenue of exerting his influence? These are serious questions.
One of the great Christian leaders of the nineteenth century was David Lipscomb. Lipscomb wrote a book titled Civil Government. This highly respected gentleman took the position that Christians ought not to vote. He contended that since the Bible teaches that God rules in the kingdoms of men, and puts into office those he chooses (Daniel 2:21; 4:17), Christian people ought to leave the matter to him, and remain aloof from the political process. Others argued similarly long before he lived.
Noted historian Edward Gibbon declared that the early Christians refused to take “any active part in the civil administration of the empire” (416). Phillip Schaff, a celebrated church historian, similarly called attention to the early Christians’ “disregard for politics and depreciation of all civil and temporal affairs as compared with the spiritual and eternal interests of men” (430). These historical observations are not void of merit.
A weakness in the argument, however, could lie in the fact that the Lord might providentially use citizens to set certain leaders in places of authority to then either reap the benefits or the disciplinary consequences of their choices (1 Samuel 8:5; Hosea 13:11).
Some declare they prefer not to vote because they feel there is no candidate representing their values. This could be a logical position reflecting one’s personal conviction. A Christian must guard the sanctity of his own conscience (Romans 14:23).
Others allege: "You must vote—at least for the lesser evil.” This is a fallacious argument. No one should be coerced into voting for a candidate with whom he or she is not comfortable. A “lesser evil” could still be an evil in the mind of a devout person!
Some Guiding Principles
If one chooses to vote or to speak out regarding candidates (even if deciding not to vote), there are principles that should guide the Christian’s thinking.
1. One’s political preference should not be grounded in superficial bases, e.g. race. There are highly qualified people of various races who might serve with distinction. To discriminate because of ethnicity, either for or against, reflects a superficial mentality.
2. The character of the person is important. Does the candidate have any level of spirituality? If he professes faith in God, does he have a significant pattern of life that is consistent with true morality and spirituality? It is one thing to say, “God bless America,” yet in the next breath be spewing the vilest profanity. Jesus taught that what proceeds from the mouth is an index to his heart (Matthew 12:34).
3. Moral issues are far more crucial than economic factors. It is much better to be poor and good, than prosperous and wicked. This is an ideal many Americans seem to have forgotten—or choose to ignore.
4. Currently there are terribly important ethical issues that challenge the very foundation of this nation. One of these is the slaughter of the unborn via “legalized” abortion, a heinous practice in vogue for the past third of a century. How could a Christian possibly vote for a person who supports “baby murder,” under the guise of “pro-choice”? The “choice” to do what?
5. Another malignancy gnawing at the vitals of this nation is the scandalous attack upon the institution of marriage (the very foundation of civilization), legitimizing, by means of law, illicit sexual unions. This corruption has been promoted incrementally for several decades. First, there was the granting of equal legal privileges to "domestic *hetero*sexual partners,” apart from marriage. Then came the “equal-under-the-law” provisions for *homo*sexual couples. Finally, there now is the legalization of sodomy under the facade of “marriage”—both in Massachusetts and California. How in the name of common sense could a Christian ignore these vital issues in deference to less-important considerations?
6. There should be serious consideration concerning how the next President would fill vacancies on the Supreme Court, thus affecting the flow of law for decades to come. It only took one rogue swing-vote in 1973 (Roe v. Wade) to shift the court toward the bloody carnage of legalized abortion. It would be a travesty indeed to contribute to the further disintegration of the nation’s moral fiber.
While Christians may disagree on some political options, each person must plumb the depth of his conscience (hopefully one educated by the Scriptures) and act consistent with his own judgment.
Voting - a right or an obligation?
Posted by Ed Ballard on May 21st, 2007
We are entering a very interesting time in British politics – aren’t we? That’s the statement that seems to be on lips of many politicos at the moment. Blair’s marathon premiership is coming to a close and a shake-up in British politics approaches. Brown versus Cameron, ‘clunking fist’ versus ‘New Conservatism’, question marks over the ‘special relationship’, over Green issues, perhaps finally over immigration - what a contest, what an election (whenever that might be), and such an uncertain outcome. Exciting stuff.
But others disagree. If only we could be more like the French, they say, or the Scots. They have real elections. For us in Britain here comes another disinterested election where perhaps 2/3rds of us vote, most by habit, and two near identical parties slog it out over a few marginal constituencies. Issues aren’t the core concern, personality and sensation, that’s the key.
A bit pessimistic I tend to think, especially looking at the history of extra-parliamentary activity in this country. Cast a quick glance over the scores of political cartoons from the 18th century (think Hogarth, Gilray et al.), the association movement and the corresponding societies, and the public debates over the American War and the French Revolution. Then witness the Luddites, the Chartists, and reform agitation in the 1830s and 1860s, not to mention the growth of the popular press; and that’s before you’ve reached the 20th century! Trade Unionism might then bear mentioning, so too the Constituency Associations, membership of the major political parties, and political protest for example over the Poll Tax and the Iraq War. Consider the fact that we have the strongest national press in the world, and a national readership not just of broadsheets and tabloids but also of journals and magazines like The Economist and Private Eye. Furthermore that the BBC has for at least 50 years been the most respected news corporation in the world, and that current programming like “Newsnight�, “Question Time�, “The Today Programme� and “Have I Got News for You� routinely expose politicians to very public and informed criticism. Take a quick look at America’s favourite paper, USA Today, for a quick comparison of ‘political engagement’ or similarly the critical blackout regarding Bush’s foreign policy that became a near consensus in the American media after 9/11.
‘Out of doors’ politics and the fourth estate have a history in this country. It is a history that has avoided the sort of political extremes that have repeatedly scarred our European counterparts (the 1848 Revolutions passed us by and compare the success of Mosley’s Blackshirts to Hitler’s SA or Mussolini’s Squadristi). It is a culture in which we have, for nearly three hundred years, been able and frequently willing to express political opinions publicly and forcefully, to mock and criticise our leaders, and to press for reform and change to the status quo – all without seriously threatening any kind of revolution in the process. Furthermore it seems to show convincing signs of continuing to do so in the future, with the internet revolutionising the potential of the press, especially with the growth of political ‘blogging’, and the success of organizations such as Make Poverty History and the increasingly powerful environmental lobby. Elections ought to be the hub therefore of what on the outside appears to be an active and vibrant political culture.
However in elections we have a problem; everyone has to vote, and not everyone does. Not even close. In this lies the cause of people’s pessimism. It is the failure to vote that creates such a small number of swing voters and the obsession with marginal constituencies. It is at least in part the need to grab voters’ attention that drives politicians more and more into the arms of the media and ‘consumer politics’. Above all it is surely the knowledge that they won’t actually vote that makes so many people not engage with the political issues of the day.
It is easy to wonder why fewer and fewer people are voting. A great deal can be said for the failure to teach basic politics in schools, the culture of political spin and celebrity we’ve had since the mid-1990s, the virtual one-party system since the Conservative capsize in 1997 or the growing complexity of international relations, global economics or issues like the EU constitution. One could spend all day finding reasons, they all lead to the same end however; a democracy increasingly without a demos.
Is there perhaps a solution however. Could people be obliged to vote? With the knowledge that their percentage share of votes corresponded to the entire population would politicians not command more respect? Would ‘designer politics’ not become less necessary? If voting was naturalised as an essential part of being a British citizen wouldn’t there be a greater engagement with politics in everyday life and overall a far healthier political system?
I am sure many will scream ‘nanny state’, logistical nightmare etc. But legally it could surely be tempered by casting the obligation in terms penalising only those who failed to vote without “reasonable excuse�. Furthermore with the potential of online politics, it could surely be made un-intrusive. The existence of facilities to manage mass online voting is demonstrated daily in phone-in voting on television. And surely if we can bank on-line it could be made safe enough to vote online! With such a strong heritage of extra-parliamentary political culture and such opportunities for the public to engage it seems tragic that when politics is so exciting, when issues are as critical as they are today, that political involvement is so limited and apathy is so prevalent. The forum exists to comprehend and debate issues on a national level outside of Parliamentary mechanisms. Is it perhaps time to make voting an obligation not a right; it would seem to be a small sacrifice to make with potentially huge results.
ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑ
Η έννοια: Υποχρεωτικής ψήφου απαιτεί εκλογείς να ψηφίσει στις εκλογές ή να παρακολουθήσουν ένα μέρος των εκλογών την ημέρα της ψηφοφορίας. Με μυστική ψηφοφορία οι εκλογείς να παραμένουν ελεύθερα να χαλάσει τα ψηφοδέλτια τους ή να τα αποσύρει από τον θάλαμο ψηφοφορίας, ανάλογα με το σύστημα ψηφοφορίας. Σε περίπτωση που μια επιλέξιμη ψηφοφόρος δεν φοιτούν σε τόπο ψηφοφορίας, αυτός / αυτή μπορεί να υπόκειται σε σωφρονιστικά μέτρα, όπως πρόστιμα, κοινωφελή εργασία, ή ίσως και φυλάκιση αν τα πρόστιμα είναι άνευ ή κοινοτική υπηρεσία δεν εκτελείται.
Για την ψήφο γενικά:
Το Σύνταγμα:
Άρθρο 29 παρ. 1 « Έλληνες πολίτες που έχουν το εκλογικό δικαίωμα μπορούν ελεύθερα να ιδρύσουν και να συμμετέχουν σε πολιτικά κόμματα, που η οργάνωση και η λειτουργία τους οφείλει να εξυπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία του Δημοκρατικού πολιτεύματος.»
Άρθρο 51 παρ. 3 « Οι βουλευτές εκλέγονται με άμεση, καθολική, μυστική ψηφοφορία από τους πολίτες που έχουν εκλογικό δικαίωμα, όπως ο νόμος ορίζει. Ο νόμος δεν μπορεί να περιορίσει το εκλογικό δικαίωμα παρά μόνο αν δεν έχει συμπληρωθεί κατώτατο όριο ηλικίας ή για ανικανότητα δικαιοπραξίας ή ως συνέπεια αμετάκλητης καταδίκης για ορισμένα εγκλήματα.»
Άρθρο 51 παρ. 5: « Η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος είναι υποχρεωτική.» ( Σημείωση: Είναι μια διάταξη που γεννά Συνταγματικό πονοκέφαλο στους μελετητές του Δικαίου καθώς η συνύπαρξη των λέξεων «δικαίωμα» και «υποχρεωτική είναι εν πολλοίς ασυμβίβαστη.)
Ο εκλογικός νόμος:
Άρθρο 6 παρ.2
Εξαιρούνται από την καθολική υποχρέωση άσκησης εκλογικού δικαιώματος:
α) Όσοι έχουν υπερβεί το εβδομηκοστό έτος της ηλικίας τους και
β) όσοι θα βρίσκονται κατά την ημέρα της ψηφοφορίας στο εξωτερικό.
Επίσης αναγνωρίζεται ότι θα υπάρξουν εκλογείς που για διάφορους εξαιρετικούς λόγους δεν θα μπορέσουν να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα. Ενδεικτικά σημειώνονται περιπτώσεις όπως:
α) Υπάλληλοι του δημοσίου για τους οποίους σοβαρές υπηρεσιακές ανάγκες δεν θα επιτρέψουν να απουσιάζουν από την Υπηρεσία τους, για να μεταβούν να ψηφίσουν στον τόπο, στους εκλογικούς καταλόγους, του οποίου είναι εγγεγραμμένοι,
β) Υπάλληλοι νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, νοσηλευτικών ιδρυμάτων, οργανισμών και επιχειρήσεων κοινής ωφελείας κ.λπ. στους οποίους επίσης λόγω σοβαρών υπηρεσιακών αναγκών, δεν θα υπάρξει δυνατότητα χορήγησης άδειας μετάβασης στον τόπο άσκησης του εκλογικού τους δικαιώματος, και
γ) Εκλογείς που δεν θα μπορούν να μεταβούν στον τόπο άσκησης του εκλογικού τους δικαιώματος για λόγους υγείας. Για όλα αυτά βέβαια θα πρέπει να υπάρξει σχετική αποδεικτική πράξη και έγγραφο.
Τιμωρίες που απειλούνται στο νόμο:
Όπως προβλέπει το σχετικό προεδρικό Διάταγμα, με φυλάκιση μέχρι δύο χρόνια και χρηματική ποινή τιμωρείται:
"α) Όποιος αποτρέπει με οποιοδήποτε τρόπο εκλογέα να ασκήσει το εκλογικό του δικαίωμα, ιδίως αν αυτός εξαρτάται οπωσδήποτε απ' αυτόν,
β) Όποιος, χωρίς να έχει δικαίωμα, κάνει χρήση του ονόματος και εμβλήματος ή παρόμοιων ονομάτων και εμβλημάτων που προβλέπονται στο άρθρο 37 του παρόντος, καθώς και ο δικαστικός αντιπρόσωπος ή μέλη της εφορευτικής επιτροπής που ανέχονται αυτή τη χρήση,
γ) Όποιος, αφού προκηρυχθούν γενικές εκλογές, παραλείπει εν όλω ή εν μέρει ή επιβραδύνει ενέργειες που επιβάλλονται για την εκτύπωση εκλογικών καταλόγων ή για την προμήθεια άλλων εκλογικών ειδών.
δ) Όποιος απαιτεί υπέρογκα ποσά για την εκτύπωση ψηφοδελτίων,
ε) Όποιος από πρόθεση δεν τηρεί τις προθεσμίες του διατάγματος αυτού,
στ) Αυτός που υποβάλλει στην εφορευτική επιτροπή με δόλο πολυάριθμες, απαράδεχτες ή αβάσιμες ενστάσεις,
ζ) Ο γραμμένος εκλογέας στον εκλογικό κατάλογο, που δεν έχει αποκτήσει το δικαίωμα του εκλέγειν ή δεν έχει το δικαίωμα ν' ασκήσει αυτό κι όμως ψηφίζει,
η) Όποιος αδικαιολόγητα καταστρέφει ή εξαφανίζει ψηφοδέλτια, και
θ) Όποιος την προηγούμενη ή την ημέρα της εκλογής παραθέτει ομαδικό γεύμα σε εκλογείς ή δίνει χρήματα για να δαπανηθούν γι' αυτό το σκοπό, καθώς και αυτοί που παίρνουν μέρος στο γεύμα".
Ακόμη, με φυλάκιση από τρεις μήνες μέχρι τρία χρόνια και με χρηματική ποινή τιμωρούνται:
"α) Τα μέλη των εφορευτικών επιτροπών που διευθύνουν την εκλογή καθώς και αυτός που τη διευθύνει ή λαμβάνει μέρος στη διεύθυνση αντιπρόσωπος της δικαστικής αρχής:
1) Αν εν γνώσει τους δεχτούν ν' ασκήσει το εκλογικό δικαίωμα πρόσωπο που, ή δεν είναι γραμμένο στους εκλογικούς καταλόγους ή ψευδώς εμφανίζεται αντ' άλλου που είναι γραμμένο σ' αυτούς, ή άσκησε ήδη αυτό το δικαίωμα,
2) Αν εν γνώσει τους αποκλείσουν κάποιον από τους γραμμένους στον εκλογικό κατάλογο εκλογείς, ν' ασκήσει το εκλογικό του δικαίωμα,
3) Αν αδικαιολόγητα περιορίσουν οπωσδήποτε τη χρονική διάρκεια της ψηφοφορίας ή τη διακόψουν ή την αναβάλουν,
4) Αν αδικαιολόγητα μεταβάλουν τον τόπο της διεξαγωγής της ψηφοφορίας που νόμιμα έχει οριστεί, και
5) Αν αδικαιολόγητα διώξουν από τον τόπο της ψηφοφορίας υποψήφιο ή αντιπρόσωπο ή αναπληρωτή του ή δεν αναγνωρίσουν αυτούς που έχουν διοριστεί νόμιμα αντιπρόσωποι, ή αναπληρωτές υποψηφίου, και
β) Αυτός που δεν έχει κατά το χρόνο της ψηφοφορίας τα προσόντα που ορίζονται με το παρόν και δεν απέχει από την εκτέλεση των καθηκόντων του ως μέλος της εφορευτικής επιτροπής, αν αποδεικνύεται από τα πρακτικά της εκλογής ότι με παρατήρηση ή ένσταση ζητήθηκε η αποχή αυτού".
Η υποχρεωτικότητα της ψήφου ιστορικά:
Αθηναϊκή δημοκρατία έκρινε ότι ήταν κάθε πολίτης είναι το καθήκον να συμμετέχουν στη λήψη αποφάσεων… Η συμμετοχή στη συνέλευση ήταν προαιρετική.
Η υποχρεωτικότητα της ψήφου σε άλλες χώρες:
Ιστορικά
• ΗΠΑ
• Αυστρία
• Κάτω χώρες
• Σοβιετική ένωση
• Ισπανία
• Βενεζουέλα
Σήμερα
Υπάρχουν επί του παρόντος 32 χώρες, με υποχρεωτική ψηφοφορία, από αυτές μόνο στις 19 οι ποινές είναι πράγματι εκτελεστές, ενώ στις υπόλοιπες έχουν περισσότερο μνημειακό χαρακτήρα. Of Από τα 30 κράτη μέλη του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης 10 έχουν μορφές της υποχρεωτικής ψήφου.
εξαναγκαστικές
Οι χώρες που επιβάλουν την υποχρεωτική ψηφοφορία:
• Αργεντινή (υποχρεωτικές για τους πολίτες μεταξύ 18 και 70 ετών, μη υποχρεωτικές για τους άνω των 70)
• Αυστραλία (υποχρεωτική εγγραφή και την ψηφοφορία για τις τοπικές, εθνικές εκλογές * και εθνικό (ομοσπονδιακή) για όλους τους ενήλικες άνω των 18).
• Βραζιλία (μη υποχρεωτικές για τους πολίτες μεταξύ 16 και 18 ετών και οι άνω των 70)
• Χιλή (προαιρετική εγγραφή)
• Ισημερινός (υποχρεωτικές για τους πολίτες μεταξύ 18 και 65 ετών? Μη υποχρεωτικές για τα άτομα ηλικίας 16-18 ετών, αναλφάβητοι, και οι ηλικίας άνω των 65)
• Φίτζι
• Λιχτενστάιν
• Ναιουρού
• Περού (υποχρεωτικές για τους πολίτες μεταξύ 18 και 70 ετών, μη υποχρεωτικές για τους άνω των 70)
• Σιγκαπούρη
• Ελβετία (υποχρεωτική στο καντόνι της Schaffhausen μόνο)
• Τουρκία
• Ουρουγουάη
Μνημειακός χαρακτήρας ποινών
• Βέλγιο
• Βολιβία (υποχρεωτικές για τους πολίτες άνω των 21. Επίσης υποχρεωτική για τα έγγαμα πολίτες μεταξύ 18 και 21 ετών)
• Κόστα Ρίκα
• Δομινικανή Δημοκρατία (μέλη της στρατιωτικής και της εθνικής αστυνομίας, δεν μπορούν να ψηφίσουν)
• Αίγυπτος (άνδρες μόνο)
• Σαλβαδόρ
• Γαλλία (εκλογές Γερουσίας μόνο)
• Γκαμπόν
• Ελλάδα
• ) Γουατεμάλα (στρατιωτικό προσωπικό δεν μπορεί να ψηφίσει)
• s Ονδούρα
• Ινδία
• (Ινδονησία Συμβουλίου της Ulema (MUI) κήρυξε fatwa ότι αποχή στις γενικές εκλογές απαγορεύεται θρησκευτικά (haram). Ωστόσο, δεν υπάρχει νομική τιμωρία για όσους δεν συμμετέχουν στην ψηφοφορία.)
• Ιταλία (υποχρεωτικές για τους πολίτες άνω των 18 ετών στις περισσότερες εκλογές? Υποχρεωτική για τους πολίτες άνω των 25 ετών στη Γερουσία εκλογές)
• Λουξεμβούργο
• Μεξικό
• Παναμάς
• Παραγουάη (υποχρεωτικές για τους πολίτες μεταξύ 18 και 75 ετών, μη υποχρεωτικές για τους άνω των 75)
• Φιλιππίνες
• Ταϊλάνδη
• Βενεζουέλα
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)