Tα παραλειπόμενα της χθεσινής συνάντησης...

Υποφέροντας από σύνδρομο στέρησης debate μετά από δύο βδομάδες αποχής, μαζευτήκαμε και αυτή την Τετάρτη στη Δ21 του Ο.Π.Α. (χάλια ακούγεται, το ξέρω, αλλά τι να πεις, αφού πια δε θέλουν να λέγονται ΑΣΟΕΕ;), με κάποια περισσευούμενα κιλά απ΄τα τσουρέκια και τα αυγά των γιορτών και με πολλές αναμνήσεις και νέα απ΄τα παιδία του Ομιλού που συμμετείχαν στο Invitational και το Open debating tournament της Αθήνας, στο Deree College. Καλωσορίσαμε και αυτή τη φορά νέα μέλη αλλά και παλιούς γνώριμους που ήρθαν να μας δουν και να αναθερμάνουν τις σχέσεις τους με το ελληνικό debate. Κι αν ως τώρα διαβάσατε μόνο ενδιαφέροντα πράγματα με σοβαρή διατύπωση, κάπου εδώ ήρθε η ώρα να μείνουμε πιστοί στις παραδόσεις και να επιδοθούμε στο ευγενές άθλημα του κουτσομπολιού, βλέποντας τη συνάντησή μας απ΄τη χιουμοριστική της πλευρά...

Θέμα by Sakis Γκίκας " Η βουλή πιστεύει ότι οι γονείς πρέπει να μπορούν να επιλέγουν το φύλο των παιδιών τους"...

Πρώτος στο βήμα ανέβηκε ένας...εισαγόμενος ομιλητής, ο Αλέξανδρος, που μας ήρθε από το διεθνές, επομένως αγγλόφωνο debate και άρα ήταν το βάπτισμα του πυρός γι΄αυτόν στους λεκτικούς διαξιφισμούς στα Ελληνικά. Και γιατί το υπογραμμίζω αυτό; Ως φύσιν παθιασμένος ρήτορας στη διάρκεια της ομιλίας της Δήμητρας - αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης- της απευθύνει γεμάτος ένταση ερώτηση και πάνω στη ζέση της στιγμής αναφωνεί " Τελικά, για να καταλάβουμε κάνατε ή δεν κάνατε challenge το definition? " Ο ποιητής, που λόγο γλώσσας ήταν μάλλον ο Shakespear, εννοούσε αν απέρριψε ή όχι τελικώς τον ορισμό (μια ερώτηση που ψυχανεμιζόμαστε, ταλάνιζε και την ίδια τη Δήμητρα...). Προσωπικά, με δικαίωσε, γιατί όταν τον είχα δει να μιλά στο Open είπα ότι ήταν σα να βλέπω το Φάνη μας να μιλάει Αγγλικά... Έπαιξαν μαζί και πραγματικά θεωρώ πως είδα δυο Φάνηδες ή δυο Αλέξανδρους...Ζήτω που καήκαμε, κοινώς, τώρα που θα τους έχουμε ζευγαράκι... Προσκυνούμε στο ύφος του στις ερωτήσεις και τις απαντήσεις...

Η Μήτση ήταν η αρχηγός της πρώτης Αντιπολίτευσης που αφού μας άφησε ακομά με την απορία, τον απέρριψε τελικά τον ορισμό ή ακούμε φωνές, διεκδίκησε τον τίτλο της πιο...επεξηγηματικής ομιλήτριας του debate... Πώς αλλιώς θα λέγατε έναν άνθρωπο που ανάμεσα στο πρώτο και το τελευταίο προστατευόμενο λεπτό κατάφερε και δέχτηκε τέσσερις ερωτήσεις;

Ο Φάνης ακολούθησε το δίδυμό του Αλέξανδρο προσφέροντάς μας άλλον ένα απ΄τους ρητορικά χορταστικούς λόγους που τον καθιέρωσαν... Αυτή τη φορά όμως, τράταρε και τους αντιπάλους το κατιτί του...Κοινώς, στο πρώτο μέρος του λόγου του σπάσαμε το κεφάλι μας να θυμηθούμε πότε η Αντιπολίτευση μίλησε για ευγονική, την οποία με πάθος ο Φάνης κατέρριπτε...! Και δεν είναι ότι την κατέρριπτε για ένα δυο λεπτά... Στο τελευταίο του λεπτό πάντως, προχώρησε την επιχειρηματολογία του και ήταν μάλλον απ΄τις λίγες φορές που ακούσαμε από το στόμα του Φάνη ηθικό επιχείρημα...

Την πρώτη Αντιπολίτευση έκλεισε ο Γιώργος, ένα ακόμα νέο μέλος Ως ρητορικός νεοσσός φάνηκε να έχει μεγάλες δυνατότητες, αφού διαθέτει το απαραίτητο στυλ που αναδείχθηκε μέσα από δόσεις μετρημένης κακίας με τις οποίες διάνθισε το λόγο του. Σίγουρα, όμως, διεκδίκησε τον τίτλο του πιο large ομιλητή, καθώς αφού δέχτηκε και απάντησε την ερώτηση του Φάνη, είπε να μην κακοκαρδίσει και τον Αλέξανδρο που του είχε υποβάλει και εκείνος ερώτηση λίγο νωρίτερα, κι έστω κι αν είχε πια καθίσει, μεγαλόκαρδα ο Γιώργος του προσέφερε το λόγο... ( Τι αβρότητα αυτή!)

Η δεύτερη Κυβέρνηση δια στόματος-και όχι μόνο- του Πολυμέ, ζωγράφισε...κυριολεκτικά...! Σαν άλλος Μονέ, ζηλεύοντας τη φήμη του Νταλί, ο Έλληνας Πικάσσο, ανέβηκε στο βήμα, άδραξε την κιμωλία και καλλιτέχνησε... Στον πίνακα έκαναν την εμφάνισή τους κάτι μυστηριώδη κυκλάκια που κατά δήλωσή του, αποδείκνυαν τη θέση του. Αυτή τη στιγμή, ο πίνακας φυλάσσεται για μελλοντική χρήση, γιατί στο κάτω κάτω και η Γκουέρνικα εξίσου δυσνόητη ήταν... Ποτέ δεν ξέρεις, μετά το θάνατο του καλλιτέχνη...

O Θωμάς, επίσης νέο μέλος της ρητορικής οικογένειας, άφησε για λίγο τον τηλεφωνητή ν΄απαντά στην Άλκηστης (φτηνό αστειάκι, σκέφτεστε) και ανέβηκε στο βήμα να κάνει την επέκταση για την πλευρά της δεύτερης Αντιπολίτευσης. Προβληματίστηκε βαθιά για τη στάση και την άποψη Θεού και Εκκλησίας απέναντι στο μέτρο, αλλά μάλλον ούτε ο ίδιος δεν είχε καταλήξει αν τελικά τον πολυνοιάζει η στάση και η άποψη των παραπάνω. Η ευγένεια του είναι το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να αποβάλει για μια επιτυχή ρητορική καριέρα... Κορυφαία στιγμή της ομιλίας του ήταν αυτή που βρήκε σύσσωμη την Κυβέρνηση όρθια να αναφωνεί διαδοχικά "πάνω σ΄αυτό"...Μόνο ο Πολυμέ έστριβε ήρεμα κι αδιάφορα το τσιγάρο του...
H Ειρήνη με το ολοκαίνουριο μαλλί της ήρθε από το Deree να θυμηθεί παλιές ένδοξες στιγμές στο ελληνικό debate και να κάνει μια περίληψη σε ρυθμούς Φόρμουλα 1 δίνοντας στο Βρετανικό Κοινοβουλευτικό αίσθηση από...αυθεντικό βρετανικό φλέγμα! Προτείνοντας στους Κινέζους ν΄αλλάξουν καθρέφτη για να βρουν ταίρι -πολύ αμφιβάλω για το τι θα βλέπουν και πάλι αν ο καθρέφτης είναι made in China- και δίνοντας μαζί με τον Πολυμέ το καλύτερο παράδειγμα ξεγυρισμένου back stambing στην πρώτη Κυβέρνηση ( ο Αλέξανδρος και ο Φάνης μιλούσαν για περιπτώσεις διαπιστωμένου φυλοσύνθετου νοσήματος, ενώ τα παιδιά είπαν "Την ασθένεια μπορεί όντως να την έχουν ή και να τη φαντάζονται") μας έμεινε αξέχαστη για το καλύτερο με διαφορά στιγμιότυπο του αγώνα , παρακολουθείστε : Ο Θωμάς είναι στο βήμα και μιλά, η Ειρήνη σηκώνεται να κάνει ερώτηση, ο Θωμάς ρωτά - μάλλον αναρωτιέται, αλλά του βγήκε δυνατά- "Τι να κάνω τώρα μ΄εκείνη;" και ο Πολυμέ με το ίδιο ατάραχο βλέμμα στρίβοντας άλλο τσιγάρο (γιατρό άνθρωπος, δεν του χει πει κανείς πως το κάπνισμα σκοτώνει;!) απαντά "Μην ανησυχείς...Της κουνάς το χέρι και κάθεται..." Τα σχόλια δικά σας!

Ο Ορέστης, τέλος ανέλαβε να συνοψίσει από την πλευρά της Αντιπολίτευσης, σήκωσε τα μανίκια και αφού βρέθηκε στη δυσάρεστη θέση να κάνει το χειρότερό του,να μιλήσει δηλαδή για Θεό και Ηθική, μας είπε και για τη σωτηρία που θα προέλθει απ΄το γαλανό μάτι και κάθισε λέγοντας "και...εδώ νομίζω ότι τελείωσα", εσύ και η Πετρούλα!

Αυτά και άλλα πολλά έγιναν αυτή την Τετάρτη και μας άνοιξαν την όρεξη για την επόμενη...Εσάς;

Αναμνήσεις...

Πλέον το 4ο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα επιχειρηματολογίας Α.Π.Θ. αναπαύεται σε κάποιο ράφι στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας και όλοι οι συμμετέχοντες χουζουρεύουν στις δάφνες τους μετρώντας μέρες νηστείας και εξετάζοντας ποιο αυγό θα διαλέξουν για να τσακίσουν τους υπόλοιπους στον καθιερωμένο «αυγοπόλεμο» της Ανάστασης. Δυο βδομάδες μετά ας κάνουμε ένα σύντομο απολογισμό με μια δόση νοσταλγίας…
Την Παρασκευή η αποστολή μας, πολυπληθής και ζωηρότατη, έφτασε στη συμπρωτεύουσα μετά από ένα μακρύ ταξίδι στο ΚΤΕΛ. Μακρύ για τα παιδία, ατέλειωτο για τους συνταξιδιώτες τους που είχαν την… σπάνια τύχη να ακούν τους γεμάτους ζήλο ρήτορές μας να μιλούν για aids, προφυλακτικά και άλλα τέτοια ελπιδοφόρα και σεμνά… Το ίδιο βράδυ η έκπληξη που ετοιμάζαμε στο Φάνη για τα γεννέθλιά του εστέφθη με απόλυτη επιτυχία – αν και ομολογουμένως ήταν μεγαλύτερη η έκπληξη του καταστηματάρχη που είδε είκοσι άτομα να μπαίνουν απ΄ το πουθενά στην ταβέρνα του αναφωνώντας «Περιμένουμε κι άλλους!»
Κι επειδή στη συμπρωτεύουσα ήμασταν, το ξενύχτι που ακολούθησε ήταν μέχρι πρωίας… Το πρωί κάτι ταλαιπωρημένοι, ξενύχτηδες ομιλητές ξεκίνησαν από το ξενοδοχείο για τη Νομική, χωρίς να ξέρουν καν πώς πάνε… Απ΄ τη διαδικασία της μετακίνησης μας προς το Α.Π.Θ. θα μείνει αξέχαστη η μνημειώδης ατάκα του Φάνη, ενώ βρισκόμασταν όλοι –ή έτσι νομίζαμε- στο λεωφορείο… «Πού είναι ρε ΄σεις ο Ορέστης;» Κάπως έτσι ανακαλύψαμε ότι ο Ορέστης και ο partner του, Μιχάλης, που εκείνη τη μέρα είχε ντυθεί παράγοντας του debate, δεν ήταν μαζί μας! Ευτυχώς ήταν σε ταξί…
Φτάνοντας στη Νομική, με την καίρια βοήθεια του Πρόδρομου, γνωρίσαμε τους αντιπάλους μας και φυσικά βρεθήκαμε αντιμέτωποι με το μισητό είδος των κριτών… Κι αφού συναχτήκαμε όλοι, καταγράφηκαν οι ομάδες μας με ονόματα όπως: «Αλλάστορες» ( Φάνης – Κώστας), « Φευγάτοι» (Ορέστης- Μιχάλης), «Εξωκοινοβουλευτικές» (Κατερίνα- Βασιλική), «Σαχάκια» (…οι αδελφές Σαχά)… Αυτοί όμως που σίγουρα άφησαν ιστορία με το όνομά τους ήταν οι « Ε. Λ» ( Έλενα και Λεωνίδας) και το θρυλικό « Πλήρο- μα του Παραλόγου» ( του «πληρο»φορικάριου Θανάση και της «μα»ρκετινγκ expert Δήμητρας), ενώ απ΄ την αντίπαλη πλευρά θυμόμαστε τους «Jilda», τους «12» -που στην πραγματικότητα ήταν η ομάδα χωρίς όνομα- και τις ντυμένες με «Πράδα» (όπως ανακοίνωσε ο Άγγελος) διαβολίτσες.
Κι έτσι, χωρίς παραπάνω καθυστέρηση ξεκινήσαμε την αγωνιστική φάση του meeting μας. Κονταροχτυπηθήκαμε για το αν πρέπει να υπάρχει ανώτατο όριο στις αμοιβές των αθλητών, για το αν οι γυναίκες πρέπει να στρατεύονται υποχρεωτικά και στον… ανάλαφρο γύρο, η Βουλή πίστευε πως ο γυμνισμός είναι η λύση…!!! Δε θα μιλήσω παραπάνω για τους αγώνες καθ΄ αυτούς γιατί νομίζω πως ο καθένας μας έχει κάτι πολύ διαφορετικό και εξίσου ξεχωριστό να θυμηθεί από την αίθουσά του. Νομίζω, όμως, ότι όλοι θα θυμόμαστε τον Ορέστη να καταβροχθίζει δυο κουτιά γλυκών στο διάλειμμα των αγώνων, την μπλούζα αθέμιτου ανταγωνισμού που λάνσαρε ο κύριος Δολιανίτης με τον Επίτιμο να «εύχεται» καλή επιτυχία και την ιαχή ενθουσιασμού με την οποία έγινε δεκτό το φαγητό. (Ναι, Άγγελε την τήρησες την υπόσχεση… σκάσαμε!) Οι γενναίοι το βράδυ έκαναν ηρωική έξοδο και γλέντησαν δεόντως τις ρητορικές επιτυχίες τους και τα στραβοπατήματα, ενώ οι λιγότερο κραταιοί το ΄ριξαν στον ύπνο…
Μέρα δεύτερη και τελευταία, με ως εκ τούτου την αγωνία ανεβασμένη και την κούραση απ΄ το ξενύχτι εμφανή, καθόλου όμως περισσότερη απ΄ τη διάθεση για αντιλογία. Τα θέματα κι αυτή τη μέρα εμπνευσμένα, «Τα χειρότερα έρχονται» έλεγε η Βουλή στον πρώτο αγώνα, «Τα μάρμαρα του Παρθενώνα πρέπει να μείνουν εκεί που είναι» πρότεινε στο δεύτερο και ο ημιτελικός είχε θέμα « Το Ισραήλ δεν έχει καμία θέση στη λωρίδα της Γάζας».
Για τον Τελικό μεταφερθήκαμε στο εντυπωσιακό αμφιθέατρο Παπαναστασίου, στο εξίσου εντυπωσιακό κτήριο της Παλιάς Φιλοσοφικής. Εκεί υπό το άγρυπνο βλέμμα των προηγουμένων Πρυτάνεων που μας ατένιζαν απ΄ τα κάδρα που κοσμούσαν τους τοίχους και με την παρουσία κοινού και επισήμων ο Βαγγέλης και ο Πρόδρομος και οι διαβολίτσες με τα «Πράδα» για την Κυβέρνηση, οι « Φευγάτοι» με τις «Εξωκοινοβουλευτικές» για την Αντιπολίτευση διαξιφίστηκαν για το αν πρέπει να κρατικοποιούνται οι πρώτες ύλες.
Για την Ιστορία, οι "Φευγάτοι" ήρθαν πρώτοι, ακολουθούμενοι απ΄ τις "Εξωκοινοβουλευτικές" , με τρίτες τις Διαβολίτσες και στην τέταρτη θέση τα αγόρια απ΄ τη Θεσσαλονίκη, ενώ την τριάδα των ομιλητών απάρτισαν, ο Αλέξανδρος Δολιανίτης –ναι, αυτός με το Μητσοτάκη- ο Ορέστης Βάσιος και ο Μιχάλης Αυγουλής. Κοινό και ομιλητές μετά το τέλος του αγώνα τσίμπησαν κάτι, ενώ το τέλος της μέρας βρήκε την αθηναϊκή αποστολή στο δρόμο της επιστροφής με βαλίτσες γεμάτες όμορφες αναμνήσεις, εμπειρίες, τσουρέκια και… πολλά χαμόγελα…

Άντε και του χρόνου!

Tα παραλειπόμενα της (προ)χθεσινής συνάντησης...

Στην έκτακτη συνάντηση της Δευτέρας δεν ήμασταν και πολλοί.Όμως το debate είχε άρωμα...θεσσαλονικιότικο,καθώς προπονούμασταν για το περιβόητο-για να μην πω διαβόητο-πρωτάθλημα.Θέμα:τασσόμαστε κατά της χρήσης βίας σε κάθε περίπτωση.
Από την αρχή ο αγώνας είχε ένα περίεργο...κλίμα.Ισως βέβαια να έφταιγε το γεγονός πως η αίθουσα έβραζε απ τη ζέστη και αισθανόμουν σα να έκανα debate στη Μποτσουάνα!
Πρώτος ομιλητής ο Κώστας,που αντιμετώπισε κάποιες χμ τεχνικές δυσκολίες.Πρώτα δεν είχαμε χρονομέτρη.Ε και μετά,δε μας άρεσε ο ορισμός του!Πφφφ νομικάριοι...Ο συμπαίκτης του,ο Φάνης,έβγαλε πάλι μία ομολογουμένως φαντασμαγορική ομιλία με σκοπό να πείσει την πολυπληθή κριτική επιτροπή μας,που αποτελούνταν από τα εξής μέλη:τον Ορέστη,για την ορθότητα του ορισμού τους.Όντας στην αντιπολίτευση δεν έχω να πω παρά ένα ένα πράγμα:
Τι μας λες!!!!!!!
Στην πρώτη αντιπολίτευση "πέταξαν" τα Diamond Little Birds.Από αυτή την ομάδα έμειναν δύο πράγματα.
Το άσυλο.
Και το σεξ.
Και θα σας εξηγήσω ευθύς πως συνδυάστηκαν με απίστευτη ευφύια από τη Δήμητρα και το Θανάση
Η Δήμητρα-που μίλησε πρώτη-είπε πως επειδή υπάρχει το άσυλο,οι φοιτητές πρεπει να αυτοπροστατευθούν.Ωραία μέχρι εδώ έτσι;Φυσιολογικά επιχειρήματα.
Μετα σηκώθηκε ο Θανάσης.Ιστορική φράση:δηλαδή αγαπητέ συνάδελφε,εάν ΘΕΛΕΙ να τη βαράτε εσείς δε θα το κάνετε επειδή είστε σε κάθε περίπτωση κατά της βίας;Ποιος είστε που θα στερείσετε το δικάιωμα της ηδονής;
Ε μετά από αυτό όλοι οι υπόλοιποι ομιλητές ήμασταν ανάξιοι λόγου.Ο Λεωνίδας είπε κάτι για το Φρόυντ,εγώ χαστούκησα το Φάνη πό βήματος αλλά τίποτα δεν έκρινε περισσότερο τον αγώνα από τα επιχειρήματα του Θανάση.
Μα τι πρέπει να κάνουμε για να νικήσουμε αγαπητοί συνάδελφοι;;;Αναρωτιέμαι...
Αυτά.
Είμαι η Κορελία και μόλις τελείωσα.