Αναμνήσεις...

Πλέον το 4ο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα επιχειρηματολογίας Α.Π.Θ. αναπαύεται σε κάποιο ράφι στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας και όλοι οι συμμετέχοντες χουζουρεύουν στις δάφνες τους μετρώντας μέρες νηστείας και εξετάζοντας ποιο αυγό θα διαλέξουν για να τσακίσουν τους υπόλοιπους στον καθιερωμένο «αυγοπόλεμο» της Ανάστασης. Δυο βδομάδες μετά ας κάνουμε ένα σύντομο απολογισμό με μια δόση νοσταλγίας…
Την Παρασκευή η αποστολή μας, πολυπληθής και ζωηρότατη, έφτασε στη συμπρωτεύουσα μετά από ένα μακρύ ταξίδι στο ΚΤΕΛ. Μακρύ για τα παιδία, ατέλειωτο για τους συνταξιδιώτες τους που είχαν την… σπάνια τύχη να ακούν τους γεμάτους ζήλο ρήτορές μας να μιλούν για aids, προφυλακτικά και άλλα τέτοια ελπιδοφόρα και σεμνά… Το ίδιο βράδυ η έκπληξη που ετοιμάζαμε στο Φάνη για τα γεννέθλιά του εστέφθη με απόλυτη επιτυχία – αν και ομολογουμένως ήταν μεγαλύτερη η έκπληξη του καταστηματάρχη που είδε είκοσι άτομα να μπαίνουν απ΄ το πουθενά στην ταβέρνα του αναφωνώντας «Περιμένουμε κι άλλους!»
Κι επειδή στη συμπρωτεύουσα ήμασταν, το ξενύχτι που ακολούθησε ήταν μέχρι πρωίας… Το πρωί κάτι ταλαιπωρημένοι, ξενύχτηδες ομιλητές ξεκίνησαν από το ξενοδοχείο για τη Νομική, χωρίς να ξέρουν καν πώς πάνε… Απ΄ τη διαδικασία της μετακίνησης μας προς το Α.Π.Θ. θα μείνει αξέχαστη η μνημειώδης ατάκα του Φάνη, ενώ βρισκόμασταν όλοι –ή έτσι νομίζαμε- στο λεωφορείο… «Πού είναι ρε ΄σεις ο Ορέστης;» Κάπως έτσι ανακαλύψαμε ότι ο Ορέστης και ο partner του, Μιχάλης, που εκείνη τη μέρα είχε ντυθεί παράγοντας του debate, δεν ήταν μαζί μας! Ευτυχώς ήταν σε ταξί…
Φτάνοντας στη Νομική, με την καίρια βοήθεια του Πρόδρομου, γνωρίσαμε τους αντιπάλους μας και φυσικά βρεθήκαμε αντιμέτωποι με το μισητό είδος των κριτών… Κι αφού συναχτήκαμε όλοι, καταγράφηκαν οι ομάδες μας με ονόματα όπως: «Αλλάστορες» ( Φάνης – Κώστας), « Φευγάτοι» (Ορέστης- Μιχάλης), «Εξωκοινοβουλευτικές» (Κατερίνα- Βασιλική), «Σαχάκια» (…οι αδελφές Σαχά)… Αυτοί όμως που σίγουρα άφησαν ιστορία με το όνομά τους ήταν οι « Ε. Λ» ( Έλενα και Λεωνίδας) και το θρυλικό « Πλήρο- μα του Παραλόγου» ( του «πληρο»φορικάριου Θανάση και της «μα»ρκετινγκ expert Δήμητρας), ενώ απ΄ την αντίπαλη πλευρά θυμόμαστε τους «Jilda», τους «12» -που στην πραγματικότητα ήταν η ομάδα χωρίς όνομα- και τις ντυμένες με «Πράδα» (όπως ανακοίνωσε ο Άγγελος) διαβολίτσες.
Κι έτσι, χωρίς παραπάνω καθυστέρηση ξεκινήσαμε την αγωνιστική φάση του meeting μας. Κονταροχτυπηθήκαμε για το αν πρέπει να υπάρχει ανώτατο όριο στις αμοιβές των αθλητών, για το αν οι γυναίκες πρέπει να στρατεύονται υποχρεωτικά και στον… ανάλαφρο γύρο, η Βουλή πίστευε πως ο γυμνισμός είναι η λύση…!!! Δε θα μιλήσω παραπάνω για τους αγώνες καθ΄ αυτούς γιατί νομίζω πως ο καθένας μας έχει κάτι πολύ διαφορετικό και εξίσου ξεχωριστό να θυμηθεί από την αίθουσά του. Νομίζω, όμως, ότι όλοι θα θυμόμαστε τον Ορέστη να καταβροχθίζει δυο κουτιά γλυκών στο διάλειμμα των αγώνων, την μπλούζα αθέμιτου ανταγωνισμού που λάνσαρε ο κύριος Δολιανίτης με τον Επίτιμο να «εύχεται» καλή επιτυχία και την ιαχή ενθουσιασμού με την οποία έγινε δεκτό το φαγητό. (Ναι, Άγγελε την τήρησες την υπόσχεση… σκάσαμε!) Οι γενναίοι το βράδυ έκαναν ηρωική έξοδο και γλέντησαν δεόντως τις ρητορικές επιτυχίες τους και τα στραβοπατήματα, ενώ οι λιγότερο κραταιοί το ΄ριξαν στον ύπνο…
Μέρα δεύτερη και τελευταία, με ως εκ τούτου την αγωνία ανεβασμένη και την κούραση απ΄ το ξενύχτι εμφανή, καθόλου όμως περισσότερη απ΄ τη διάθεση για αντιλογία. Τα θέματα κι αυτή τη μέρα εμπνευσμένα, «Τα χειρότερα έρχονται» έλεγε η Βουλή στον πρώτο αγώνα, «Τα μάρμαρα του Παρθενώνα πρέπει να μείνουν εκεί που είναι» πρότεινε στο δεύτερο και ο ημιτελικός είχε θέμα « Το Ισραήλ δεν έχει καμία θέση στη λωρίδα της Γάζας».
Για τον Τελικό μεταφερθήκαμε στο εντυπωσιακό αμφιθέατρο Παπαναστασίου, στο εξίσου εντυπωσιακό κτήριο της Παλιάς Φιλοσοφικής. Εκεί υπό το άγρυπνο βλέμμα των προηγουμένων Πρυτάνεων που μας ατένιζαν απ΄ τα κάδρα που κοσμούσαν τους τοίχους και με την παρουσία κοινού και επισήμων ο Βαγγέλης και ο Πρόδρομος και οι διαβολίτσες με τα «Πράδα» για την Κυβέρνηση, οι « Φευγάτοι» με τις «Εξωκοινοβουλευτικές» για την Αντιπολίτευση διαξιφίστηκαν για το αν πρέπει να κρατικοποιούνται οι πρώτες ύλες.
Για την Ιστορία, οι "Φευγάτοι" ήρθαν πρώτοι, ακολουθούμενοι απ΄ τις "Εξωκοινοβουλευτικές" , με τρίτες τις Διαβολίτσες και στην τέταρτη θέση τα αγόρια απ΄ τη Θεσσαλονίκη, ενώ την τριάδα των ομιλητών απάρτισαν, ο Αλέξανδρος Δολιανίτης –ναι, αυτός με το Μητσοτάκη- ο Ορέστης Βάσιος και ο Μιχάλης Αυγουλής. Κοινό και ομιλητές μετά το τέλος του αγώνα τσίμπησαν κάτι, ενώ το τέλος της μέρας βρήκε την αθηναϊκή αποστολή στο δρόμο της επιστροφής με βαλίτσες γεμάτες όμορφες αναμνήσεις, εμπειρίες, τσουρέκια και… πολλά χαμόγελα…

Άντε και του χρόνου!