Τα παραλειπόμενα της προηγούμενης Τετάρτης...

Με μία μικρήήήή καθυστέρηση να ‘μαστε πάλι σταθεροί και τυπικοί στο ραντεβού με τη Ρητορική και, φυσικά, το αγνό κουτσομπολιό
Στο αμφιθέατρο Α24 αυτή τη φορά, λόγω του ότι η αίθουσά μας έχει τελικά πολλή ζήτηση, βρεθήκαμε στην ώρα μας μαζί με νέους φίλους και τους παλιούς… γνωστούς αγνώστους με μπόλικη διάθεση για διάλογο και διαφωνίες! Πριν τον αγώνα αυτό που κυριάρχησε στις συζητήσεις μας δεν ήταν τίποτε άλλο παρά το Πρωτάθλημα που πλησιάζει… απειλητικά και μαζί του τα ζευγάρια – ομιλητών, που πήγε το μυαλό σας;- που δημιουργούνται και τα ευφάνταστα ονόματα που πέφτουν στο τραπέζι… Μετά τον αγώνα, βέβαια, κι αυτό πρέπει να το πιστώσουμε στο Μιχάλη και το Νίκο που έβαλαν το θέμα, πέσαμε όλοι με τα μούτρα στα οικονομικά!
Κι αφού σας ζέστανα πάμε κατευθείαν στα καυτά νέα του debate! Οι κριτές μας – που ήταν σαφώς πράκτορες του οικονομικού επιτελείου- έθεσαν το θέμα ως εξής « Η Βουλή πιστεύει πως πρέπει να καταργηθεί ο φόρος προστιθέμενης αξίας στα είδη πρώτης ανάγκης.» (Εδώ, έχω να καταγγείλω ότι όπως ήταν επόμενο οι «Οικονομολόγοι» μας έτριβαν τα χέρια τους, ενώ κάποιοι άλλοι- της υποφαινόμενης συμπεριλαμβανομένης - έτριβαν τα… μάτια τους!)
Κυβέρνηση πρώτη, Μάνος & Έλενα… Θα μου μείνουν δύο φράσεις απ’ αυτή την ομάδα. Ιθύνον νους της πρώτης ο Μάνος που στην αρχή του λόγου του εξηγώντας την κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πρώτης ανάγκης και την άνοδο στο 22% στα υπόλοιπα είδη, που εισηγήθηκε με τον ορισμό, σημειώνει« Γιατί, όταν δεν έχω να πάρω ψωμί δε θα με νοιάξει να πάω το Σάββατο το βράδυ στα Village να φάω το ποκ κορν!» … αν είναι νάτσος με τυρί αλλάζει; Τη δεύτερη μας τη χάρισε η Έλενα που σε δύο φράσεις έλυσε το ζήτημα της φοροδιαφυγής (βιογραφικό για το Υπουργείο Οικονομικών έκανες Έλεν; Ίσα ίσα προλαβαίνεις να δώσεις χείρα βοηθείας στον κ.Παπακωνσταντίνου!!!)Μας είπε, λοιπόν, πως θα βελτιωθούν οι σχέσεις κράτους- πολιτών γιατί πλέον δε θα νιώθουν το κράτος ως αρπακτικό και έτσι θα καταβάλουν τους φόρους τους. (Κάπου εκεί πετάγεται ο Βερύκιος «…γιατί το κράτος ξέρουμε όλοι τι είναι… ΑΡΠΑΚΤΙΚΟ!!!») Αξιοσημείωτη, βέβαια και η αμεσότητα του Μάνου που δεν αναφέροταν στους άλλους ομιλητές με την τυπικότητα του «Κε- Κα» αλλά με τα μικρά τους ονόματα… Γιατί οι debaters είμαστε απλοί άνθρωποι τελικά…
Από τη Συμπολίτευση αξέχαστη είναι η ερώτηση της Ειρήνης με τα 70 cent και το ψωμί και φυσικά η από βήματος προσπάθεια της να αφαιρέσει απ’ τα 4 ευρώ το 9% κατά την περίληψή της, που ήταν αντάξια της μαχητικότητας και του στυλ της. Μας πλήγωσες που είπες τον αγώνα μπάχαλο… Νωρίτερα η ήρεμη δύναμη του αγώνα, ο Νότης, είχε μετατρέψει την ομιλία του σε οικονομολογικό press conference καθώς δε χάλασε χατίρι σε κανέναν απ’ όσους του έκαναν έτοιμα ερώτησης καταφέρνοντας βέβαια να απαντήσει με άνεση στα ερωτήματά μας… Την πατήσαμε, συνάδελφοι, μας είχε έρθει διαβασμένος! Το πινγκ πονγκ των ερωτήσεων του με τη Μίτση – τρίτο/ βοηθητικό μέλος της Αξ. Αντιπολίτευσης- μηδένισε ορθά κοφτά ο Νίκος κάνοντας τις ερωτήσεις της Μίτση μαγική εικόνα…
Πάμε στις Αντιπολιτεύσεις τώρα… Την αρχή έκανε ο Αποστόλης που με σοσιαλιστικό ταμπεραμέντο πρότεινε ως λύση στο ζήτημα της φτώχειας την αύξηση των μισθών και όχι τη μείωση της έμμεσης φορολογίας. Τους διάφορους άλλους οικονομικούς όρους που χρησιμοποίησε αδυνατώ να τους μεταφέρω, πάντως άστραψε και βρόντηξε και χτύπησε το χέρι του στο βήμα πριν δώσει το λόγο στο Θύμιο που μας ξεκαθάρισε με τη σειρά του πως το μέτρο αυτό θα κάνει τη μισή νεολαία να τρέχει σε λίγο στους Ανώνυμους Αλκοολικούς μια και τα ποτά θα ‘ναι πλέον φθηνότερα. Bandiera Rossa και έτοιμα για αύξηση των μισθών ήταν το στίγμη που άφησε η Αξ. Αντιπολίτευση πριν δώσει το λόγο στην ήσσονα.
Ο Κώστας στο βάπτισμα του πυρός του έπεσε σε οικεία νερά, μια και τα οικονομικά είναι ο χώρος του. Αντέκρουσε και δόμησε την επιχειρηματολογία του, αλλά μάλλον ήταν πολύ γρήγορος και έτσι αποφάσισε – ζηλεύοντας τη δόξα του Νότη- να δώσει κι αυτός μια μικρή συνέντευξη τύπου για να καλύψει τα τελευταία λεπτά. Μεταξύ άλλων, μίλησε για τη διατίμηση ως αντιπρόταση για τη στήριξη των οικονομικά ασθενέστερων αλλά και για τα καρτέλ, τη διαφθορά στην οικονομία και το ατελές της ελληνικής αγοράς (σίγουρα κάτι λέω λάθος, συγχωρείστε με, παίζω πολύ εκτός έδρας!). Το τέλος του αγώνα με βρήκε κάθιδρη στο βήμα να προσπαθώ να συνοψίσω τον αγώνα για την πλευρά των Αντιπολιτεύσεων. Δεν μπορώ πραγματικά να με κρίνω γιατί νιώθω ότι ήμουν 6’ σε κόμμα… Δε θυμάμαι τίποτα! Το μόνο που εύχομαι είναι να μην κοιτούσα τους κριτές, το κοινό και τους αντιπάλους με το ίδιο ηλίθιο βλέμμα ανθρώπου σε πλήρη εγκεφαλική αδράνεια με το οποίο κοιτούσα τους partners μου όταν προσπαθούσαν να μου εξηγήσουν τους οικονομικούς όρους και τις έννοιες που αράδιασα εκεί πάνω…
Η Χαρά, ο Μιχάλης και ο Νίκος στο τέλος του αγώνα έδωσαν τη νίκη στη Συμπολίτευση, τη δεύτερη θέση στην Κυβέρνηση, στην τρίτη θέση βρέθηκε η Ήσσονα Αντιπολίτευση, με τέταρτη την Αξ. Αντιπολίτευση. Πριν κλείσω το άρθρο πρέπει να συμπληρώσω τα δύο αξιοσημείωτα των floor speeches όπου ξαναείδαμε στο βήμα τον Αποστόλη, ο οποίος προφανώς δεν χόρτασε με το εξάλεπτό του ενώ την παράσταση έκλεψε και η Άσπα που όταν ανέβηκε στο βήμα μας υποσχέθηκε τρία σημεία, μας είπε δύο, αφού με νάζι παραδέχτηκε πως ξέχασε το τρίτο και μόλις ξανακάθισε «εύρηκε» ως άλλος Αρχιμήδης και το άλλο! "Να το πω από τη θέση μου;;;"
Αυτά είναι! Με κάτι τέτοια μας ανοίγει η όρεξη και δεν μπορούμε να περιμένουμε τις Τετάρτες!